Franciszek Kadziszewski
 starszy posterunkowy PP | |
| Data i miejsce urodzenia |
22 maja 1897 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
8–9 kwietnia 1940 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1922–1940 |
| Formacja | |
| Jednostki |
V Komisariat PP w Łodzi |
| Główne wojny i bitwy |
wojna polsko-ukraińska |
| Odznaczenia | |
 _BAR.svg.png){kind=small}  | |
Franciszek Kadziszewski (ur. 22 maja 1897 w Suchcicach, zm. 8–9 kwietnia 1940 w Kalininie) – starszy posterunkowy Policji Państwowej, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Syn Aleksandra i Józefy z Modzelewskich urodzony 22 maja 1897 we wsi Suchcice, w ówczesnym powiecie ostrołęckim guberni łomżyńskiej[1][2]. Ukończył cztery klasy szkoły miejskiej[2].
13 listopada 1918 wstąpił do 2 pułku ułanów[2]. W jego szeregach od 1 marca 1919 walczył na wojnie z Ukraińcami, a później na wojnie z bolszewikami[2]. 11 kwietnia awansował na starszego ułana, a 25 listopada 1919 na kaprala[2]. Wyróżnił się 10 października 1920 w walce pod wsią Złobicze, stoczonej w trakcie zagonu na Korosteń[2]. 3 marca 1922 został zdemobilizowany[2].
15 września 1922 został przyjęty do Policji Państwowej. Służbę rozpoczął w Łomży, a w latach 1929–1939 kontynuował ją w Łodzi. Początkowo służył w Komendzie Rezerwy Konnej w Łodzi, później w XII, a od 1937 w V Komisariacie[1][3]. 4 września 1939 został ewakuowany z Łodzi[3].
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie w Ostaszkowie[3]. 6 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Kalinińskiego[3]. 8 lub 9 kwietnia 1940 został zamordowany w Kalininie (obecnie Twer) i pogrzebany w Miednoje[3]. Od 2 września 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje[4].
Był żonaty, miał dwoje dzieci, w tym córkę Henrykę Zdzisławę (ur. 1933)[2][3].
4 października 2007 roku Franciszek Kadziszewski został pośmiertnie awansowany na stopień aspiranta Policji Państwowej[5][6][7].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3073[8] (1921)[9]
- Krzyż Walecznych nr 57986[2][1]
- Brązowy Medal za Długoletnią Służbę[1]
- Odznaka pamiątkowa „Orlęta”[2]
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 Księga Cmentarna Miednoje 2005 ↓, s. 326.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Kadziszewski Franciszek. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.90-8588 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-02-20].
- 1 2 3 4 5 6 Убиты в Калинине 2019 ↓, s. 468.
- ↑ Księga Cmentarna Miednoje 2005 ↓, s. LXXVI.
- ↑ Funkcjonariusze Policji – Uroczysty Apel Pamięci 9 listopada 2007 roku, plac marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie polskieradio.pl [dostęp 2012-03-19]
- ↑ Bożena Łojek: Pośmiertne awansowanie żołnierzy i funkcjonariuszy Rzeczypospolitej Polskiej zamordowanych w 1940 r. w ZSRR w wyniku zbrodni katyńskiej, [w:] Zeszyty Katyńskie (nr 23), Warszawa 2008, s. 204–230. ISBN 978-83-917780-5-0.
- ↑ LISTA OSÓB ZAMORDOWANYCH W KATYNIU, CHARKOWIE, TWERZE I MIEDNOJE MIANOWANYCH POŚMIERTNIE NA KOLEJNE STOPNIE. katedrapolowa.pl. s. 303. [dostęp 2012-12-12]. (pol.).
- ↑ Dereń 1938 ↓, s. 412.
- ↑ Dekret Wodza Naczelnego L. 3112 z 30 czerwca 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 28, poz. 1116)
Bibliografia
- Убиты в Калинине, захоронены в Медном. Лариса Еремина (red.). T. 1: Биограммы военнопленных А–Л. Moskwa: Общество «Мемориал», 2019. ISBN 978-5-6041921-4-6.
- Zuzanna Gajowniczek, Bernadetta Gronek, Bernard Kayzer: Miednoje. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Grzegorz Jakubowski (red.). T. 1 A–Ł. Warszawa: Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2005. ISBN 83-89474-06-9.
- Andrzej Dereń: Lista kawalerzystów i artylerzystów konnych odznaczonych Orderem Wojennym „Virtuti Militari”. W: Księga Jazdy Polskiej. Bolesław Wieniawa-Długoszowski (red.) Bronisław Rakowski (red.) Władysław Dziewanowski (red.) Karol Koźmiński (red.) Stanisław Strumph-Wojtkiewicz (red.) Stanisław Ostoja-Chrostowski (red.) Stanisław Haykowski (ilust.). Warszawa: Zakłady Graficzne Instytutu Wydawniczego „Biblioteka Polska”, 1938.