Franciszek Wątroba

Franciszek Wątroba
Ilustracja
porucznik artylerii porucznik artylerii
Data i miejsce urodzenia

11 lutego 1893
Świlcza

Data i miejsce śmierci

16 września 1920
Chochoniów

Przebieg służby
Lata służby

1914-1920

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

1 pułk artylerii górskiej

Stanowiska

młodszy oficer baterii

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Medal Waleczności (Austro-Węgry)

Franciszek Wątroba (ur. 11 lutego 1893 w Świlczy, zm. 16 września 1920 w Chochoniowie[1]) – porucznik artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 11 lutego 1893 w Świlczy, w rodzinie Kazimierza (1862–1940) i Józefy z Wisów (1869–1929)[2][3]. W 1905, po ukończeniu czteroklasowej szkoły ludowej w rodzinnej Świlczy, rozpoczął naukę w c. k. Gimnazjum Nr II w Rzeszowie[4]. W klasie VIII a uczył się razem z Karolem Błaszkowiczem, Stanisławem Kuklą, Józefem Piesowiczem i Ignacym Szpunarem, później oficerami Wojska Polskiego[5]. W czerwcu 1913 złożył maturę[6].

W październiku 1919 został przeniesiony do 1 pułku artylerii górskiej i przydzielony do 4. baterii na stanowisko młodszego oficera baterii[7].

Poległ 16 września 1920 w czasie bitwy pod Dytiatynem[8].

Pośmiertnie został mianowany kapitanem[1].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Lista strat 1934 ↓, s. 952.
  2. 1 2 Franciszek Wątroba. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.82-7850 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-08-03].
  3. Bohaterska historia (cz. I) 2014 ↓, s. 38, 40.
  4. Bohaterska historia (cz. I) 2014 ↓, s. 40.
  5. Sprawozdanie 1913 ↓, s. 96-97, 111.
  6. Sprawozdanie 1913 ↓, s. 97.
  7. Bohaterska historia (cz. II) 2014 ↓, s. 62.
  8. Lewandowski 1929 ↓, s. 18, 22.
  9. Lewandowski 1929 ↓, s. 23.

Bibliografia