Góropatwa arabska
| Alectoris melanocephala[1] | |||
| (Rüppell, 1835) | |||
![]() | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
góropatwa arabska | ||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[5] | |||
![]() | |||
Góropatwa arabska[6] (Alectoris melanocephala) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Zamieszkuje Półwysep Arabski. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka
Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) nie wyróżnia podgatunków[7]. Podgatunek guichardi, opisany w 1951 roku z Hadramaut we wschodnim Jemenie na podstawie jednego osobnika, został uznany za wątpliwy[7][8]. Stare stwierdzenie z Erytrei prawdopodobnie dotyczyło ptaków wypuszczonych na wolność przez człowieka[3].
Morfologia
Największy gatunek z rodzaju Alectoris. Cechy charakterystyczne to czarny czub na głowie i widoczne w locie szare pióra ogonowe.
Wygląd zewnętrzny: Obie płci ubarwione jednakowo, ale samica nieco mniejsza od samca. Młode ptaki można odróżnić od dorosłych po krótszym czubie, czarniawym dziobie i bardziej stonowanym ubarwieniu.
Rozmiary: długość ciała: 40–43 cm
Masa ciała: samce ok. 720 g, samice ok. 520 g.
Występowanie
Środowisko
Skaliste, ale pokryte stosunkowo bujną roślinnością zbocza górskie, wzgórza i płaskowyże i suche koryta rzeczne od poziomu morza do 3000 m n.p.m. Może pojawiać się na terenach uprawnych.
Zasięg występowania
Góropatwa arabska występuje na Półwyspie Arabskim – od południowo-zachodniej Arabii Saudyjskiej do Jemenu i południowo-zachodniego Omanu[7].
Pożywienie
Pokarm roślinny i bezkręgowce. Na niektórych terenach spory udział w diecie mogą mieć nasiona zbóż.
Tryb życia i zachowanie
Najbardziej aktywna rano i wieczorem. Przed drapieżnikami najczęściej ucieka na piechotę.
Rozród
Gniazdo: na ziemi, dobrze ukryte.
Liczba jaj: 5–8.
Okres lęgów od końca marca.
Status zagrożenia
W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN góropatwa arabska klasyfikowana jest jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern)[5]. Gatunek lokalnie liczny, zwłaszcza w lasach jałowcowych w Arabii Saudyjskiej[3], ale dokładna liczebność populacji nie jest znana[5]. Ze względu na brak istotnych zagrożeń i dowodów na spadki liczebności organizacja BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny[5].
Znaczenie dla człowieka
Gatunek łowny, na niektórych terenach ludność wybiera jaja z gniazd góropatwy arabskiej.
Przypisy
- ↑ Alectoris melanocephala, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ Arabian Partridge (Alectoris melanocephala). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-07)]. (ang.).
- 1 2 3 McGowan 1994 ↓, s. 485.
- 1 2 D. Lepage, Arabian Partridge Alectoris melanocephala, [w:] Avibase [online] [dostęp 2025-04-26] (ang.).
- 1 2 3 4 Alectoris melanocephala, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Coturnicini Reichenbach, 1848 (wersja 2020-07-21). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-08-27].
- 1 2 3 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v15.1). [dostęp 2025-04-26]. (ang.).
- ↑ Guy M. Kirwan, Comments on two Yemen endemic subspecies: Alectoris melanocephala guichardi R. Meinertzhagen, 1951, and Pterocles lichtensteinii ingramsi Bates & Kinnear, 1937, „Sandgrouse”, 43, 2021, s. 263–270 (ang.).
Bibliografia
- P.J.K. McGowan: Family Phasianidae (Pheasants and Partridges). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994. ISBN 84-87334-15-6. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).

