Gerfaut

Gerfaut

Historia
Stocznia	ACB — Ateliers et Chantiers de la Bretagne, Nantes
Położenie stępki	13 maja 1929
Wodowanie	14 czerwca 1930
Marine nationale
Wejście do służby	15 marca 1932
Los okrętu	samozatopiony 27 listopada 1942, złomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	2441 t standardowa 3140 t pełna
Długość	128,5 m całkowita 122,4 m na linii wodnej
Szerokość	11,84 m
Zanurzenie	5,5 m
Napęd
2 turbiny parowe o mocy 64 000 KM, 4 kotły parowe, 2 śruby
Prędkość	36 węzłów
Zasięg	3650 Mm przy 18 w
Uzbrojenie
5 dział 138,6 mm (5xI) 4 działka 37 mm plot (4xI) 4 wkm 13,2 mm plot (2xII) 6 wt 550 mm (2xIII) 4 mbg, 2 zrzutnie i 44 bg
Załoga	230

Gerfaut – francuski wielki niszczyciel z okresu II wojny światowej z grupy typów 2400-tonowych, podtypu Aigle. W służbie od 1932, samozatopiony w Tulonie 27 listopada 1942.

„Gerfaut” należał do podtypu Aigle francuskich 2400-tonowych wielkich niszczycieli (grupy C). Nazwa znaczy „białozór”. Zamówiono go w ramach programu z 1927 roku. Na próbach, w stanie lekkim, rozwinął prędkość maksymalną 41,2 w. Nosił numery burtowe: w latach 1932-36: 4, 1936-39: 71, 1939-42: X72^[1].

Po wybuchu II wojny światowej „Gerfaut” służył na Morzu Śródziemnym, bazując w Tulonie, w składzie 7. Dywizjonu Kontrtorpedowców (z „Albatros” i „Vautour”). Do maja 1940 został wyposażony w brytyjską stację hydrolokacyjną Asdic (obok „Vautour”). Jako jedyny ze śródziemnomorskich niszczycieli typu 2400-tonowego, nie wziął udziału w ostrzeliwaniu w czerwcu 1940 włoskich portów^[1].

Po upadku Francji, pozostał pod kontrolą rządu Vichy. W latach 1940–1942 wzmocniono mu lekkie uzbrojenie przeciwlotnicze, dodając podwójne działko 37 mm i 2 pojedyncze wkm 13,2 mm^[2].

„Gerfaut” wraz z innymi okrętami został samozatopiony podczas niemieckiej próby zagarnięcia floty francuskiej w Tulonie 27 listopada 1942. Po przejęciu Tulonu przez Włochów, podnieśli oni okręt, lecz nie podjęli remontu. Został następnie zatopiony pomiędzy listopadem 1943 a marcem 1944 przez lotnictwo alianckie^[2]. Wrak został złomowany.

Szczegółowy opis i dane – w artykule niszczyciele typu 2400-tonowego

• (ros.) W. W. Iwanow: Korabli Wtoroj Mirowoj wojny: WMS Francji (Корабли Второй Мировой войны: ВМС Франции), Morskaja Kollekcja 11/2004.
• Jean Guiglini: 2400-tonowce Marynarki Francuskiej. Część III w: Okręty Wojenne nr 16, s.34-38