Gigo Gabaszwili
 Georgi Gabaszwili (około 1900) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość | |
| Język | |
| Alma Mater |
Petersburska Akademia Sztuki, Akademia Sztuk Pięknych w Monachium |
| Dziedzina sztuki | |
Georgi (Gigo) Gabaszwili (gruz. გიორგი [გიგო] ივანეს ძე გაბაშვილი[1], ur. 9 listopada 1862 w Tyflisie, zm. 28 października 1936 w Cichisdziri[1]) – gruziński malarz, reprezentant realizmu, kolekcjoner.
Życiorys
Skończył szkołę realną w 1880 roku[2]. Kształcił się następnie w prywatnej szkole oraz u rosyjskiego malarza Franza Roubauda. Po sześciu latach od ukończenia szkoły realnej wstąpił do Petersburskiej Akademii Sztuki jako wolny słuchacz[2]. Uczył się u rosyjskiego batalisty Bogdana Willewaldego[2]. Wrócił do Gruzji w 1888 roku[2]. Podróżował po Kaukazie w latach 1887–1894, zebrane w tym czasie materiały zakupił od niego amerykański kolekcjoner Charles Richard Crane[1]. W 1898 roku ukończył studia na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium[1]. Został profesorem na Akademii Sztuki w Tbilisi w czasach radzieckich[2]. Poza malarstwem zajmował się kolekcjonowaniem antyków, które przekazał do muzeum, a zebrane książki o sztuce z podróży po Europie przekazał gruzińskiej Galerii Narodowej[1].
Zmarł w domu wypoczynkowym w Cichisdziri, pochowano go w mauzoleum w Vake w Tbilisi[1].
Twórczość
Pozostawił po sobie ponad 2000 obrazów[3]. Tworzył obrazy ze scenami rodzajowymi z życia gruzińskich rzemieślników i handlarzy[2], a także prac batalistycznych[1]. Jego styl malarski charakteryzuje się m.in. jaskrawością zestawień barwnych[2]. Jest uznawany za najwybitniejszego przedstawiciela gruzińskiego malarstwa realistycznego 2. połowy XIX wieku[3], jako jeden z pierwszych twórców rozpropagował europejską stylistykę w gruzińskim malarstwie[1].
Galeria
Wczesna praca
Pijany Chewsur (XIX w.)
Obrona Arkhoti (XIX w.)
Starzy mężczyźni
Shatili (koniec XIX w.)
Obraz z 1932 roku
Przypisy
Bibliografia
- Szałwa Amiranaszwili, Sztuka gruzińska, Maria Zagórska, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973.