Graduał Skawinki
_(cropped).jpg) Karta 28v | |
| Oznaczenie |
Rps 12721 V |
|---|---|
| Autor iluminacji |
Mistrz Pontyfikału Tomasza Strzępińskiego |
| Data powstania |
około 1460 |
| Miejsce powstania | |
| Zawartość | |
| Język | |
| Technika | |
| Rozmiary |
56×38 cm |
| Liczba kart |
344 |
| Miejsce przechowywania | |
Graduał Skawinki – średniowieczny graduał w języku łacińskim z połowy XV w., przechowywany w Bibliotece Narodowej w Warszawie.
Bogato iluminowany graduał powstał około 1460 z inicjatywy opata Macieja ze Skawiny, zwanego Skawinką, w opactwie benedyktynów w Tyńcu[1]. Po kasacie klasztoru na początku XIX w. graduał trafił do biblioteki Uniwersytetu Lwowskiego, zaś po II wojnie światowej znalazł się w zbiorach Biblioteki Narodowej (sygnatura Rps 12721 V)[1][2]. Od 2024 rękopis jest częścią wystawy stałej w Pałacu Rzeczypospolitej[1].
Kodeks zawiera śpiewy mszalne na cały rok liturgiczny wraz z notacją muzyczną[1]. Składa się z 344 pergaminowych kart o wymiarach 56×38 cm[2][3]. Dekoracje manuskryptu, na które składają się inicjały figuralne, historyczne, ornamentalne i kaligraficzno-filigranowe, przypisywane są twórcy określanemu jako Mistrz Pontyfikału Tomasza Strzępińskiego[1][3]. Oprawa kodeksu z deski wykonana została w 1569[2][3]. Ponadto na wyklejkach obu okładek i karcie 1r znajduje się indeks sporządzony w 1632[3].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Pałac Rzeczypospolitej. Trzy razy otwierana. Najcenniejsze zbiory Biblioteki Narodowej w Pałacu Rzeczypospolitej. Tomasz Makowski (oprac.), Patryk Sapała (współprac.). Warszawa: Biblioteka Narodowa, 2024, s. 9, 52.
- 1 2 3 Antyfonarz opata Mścisława. Polona. [dostęp 2024-05-14].
- 1 2 3 4 Inwentarz rękopisów do połowy XVI wieku w zbiorach Biblioteki Narodowej. Warszawa: Biblioteka Narodowa, 2012, s. 207. ISBN 978-83-7009-619-9.
Linki zewnętrzne
- Graduał Skawinki w bibliotece Polona