Grand Hotel Reichshof (Gdańsk)
(na archiwalnym planie) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Adres |
Stadtgraben 9 (obecnie Podwale Grodzkie), tel. 288-41 |
| Typ budynku | |
| Architekt |
Ernst Hempel |
| Inwestor |
Karl Bodenburg |
| Ukończenie budowy | |
| Ważniejsze przebudowy | |
| Zniszczono | |
| Pierwszy właściciel |
|
| Kolejni właściciele |
* Eduard Vester (1904–1908) |
Położenie na mapie Gdańska ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa pomorskiego ![]() | |
Grand-Hotel Reichshof – pierwszorzędny hotel w Gdańsku, który był położony naprzeciwko dworca kolejowego Gdańsk Główny[2]. Zniszczony w 1945, ostatecznie rozebrany w 1963 roku.
Historia
Pod koniec XIX wieku zapadła decyzja o likwidacji obszernych nowożytnych fortyfikacji chroniących Gdańsk. Na ich miejscu miały powstać szerokie ulice zabudowane reprezentacyjnymi gmachami[3]. Usunięcie fortyfikacji skutkowało pojawieniem się nowych, atrakcyjnych inwestycyjnie terenów, położonych bezpośrednio przy centrum miasta[4]. Hotel został oddany do użytku 5 sierpnia 1899, krótko po otwarciu pobliskiego Continental Hotelu. Przez dłuższy czas był jedynym gdańskim hotelem oferującym stale w łazienkach zimną i ciepłą wodę. Został rozbudowany w 1905 roku, zapewniał telefony oraz dodatkowo garaże. Dysponował 110 pokojami ze 140 łóżkami oraz salą taneczno-widowiskową z wejściem od Karmelitergasse 1-3 Reichshof-Palast na 260 osób, w której występował stały kabaret. Popularny wśród Polaków, gdyż właścicielem był w pewnym okresie Polak[5]. W hotelu mieścił się jeden z banków niemieckich (Deutsches Bank u. Disconto Gesellschaft).
Od roku 1933 nosił nazwę Grand Hotel. Został zniszczony 26 marca 1945, a resztki zostały rozebrane w 1963 roku.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ rok rozebrania resztek budynku
- ↑ Z Orłowiczem po dawnym Gdańsku. chem.univ.gda.pl.
- ↑ Najbardziej tajemniczy budynek Gdańska. trojmiasto.pl, 9 czerwca 2010.
- ↑ Danziger Hof. rzygacz.webd.pl, 5 czerwca 2011.
- ↑ Przewodnik po Gdańsku, nakładem Macierzy Szkolnej w Gdańsku, s. 41


