Gregorio Diamare
| biskup | |
 | |
| Kraj działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
13 kwietnia 1865 |
| Data i miejsce śmierci |
6 września 1945 |
| opat klasztoru Monte Cassino | |
| Okres sprawowania |
1909–1945 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Inkardynacja | |
| Prezbiterat |
28 czerwca 1891 |
| Nominacja biskupia |
12 marca 1928 |
| Sakra biskupia |
27 stycznia 1928 |
| Odznaczenia | |
 | |
| Data konsekracji |
27 stycznia 1928 | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator | |||||||||
| Współkonsekratorzy |
Carlo Gregorio Maria Grasso | ||||||||
| |||||||||
Gregorio Vito Diamare (ur. 13 kwietnia 1865 w Neapolu, zm. 6 września 1945 w Sant’Elia Fiumerapido) – włoski biskup katolicki, benedyktyn i opat klasztoru Monte Cassino m.in. w okresie II wojny światowej.
Życiorys
Urodzony w Neapolu jako syn Salvatore Diamare i Teresy Albano. Studiując na uniwersytecie poczuł powołanie do życia monastycznego w zakonie benedyktynów i wstąpił do opactwa na Monte Cassino, gdzie powierzono mu zadanie kierowania wewnętrznym kolegium. Święcenia kapłańskie przyjął 28 czerwca 1891 roku. W 1909 roku został mianowany przeorem, a 24 lipca tego samego roku został opatem klasztoru Monte Cassino, którą to funkcję pełnił aż do swojej śmierci przez 36 lat[1].
12 marca 1928 roku został mianowany biskupem tytularnym Konstancji Arabskiej przez papieża Piusa XI[1].
18 września 1943 roku wysłał wszystkich zakonników z Monte Cassino do Rzymu, pozostając w klasztorze z kilkoma mnichami-ochotnikami, mając świadomość tego, że klasztor niechybnie zostanie zbombardowany podczas nadchodzącej bitwy. Dzięki niemu oraz austriackiemu podpułkownikowi Juliusowi Schlegelowi z Dywizji „Hermann Göring” archiwum opactwa zawierające najcenniejsze dokumenty i dzieła sztuki ocalało przed bombardowaniami i 8 grudnia 1943 roku trafiło do Watykanu[2].
Pośmiertnie w 1951 roku został odznaczony włoskim Złotym Medalem za Męstwo Obywatelskie[3].
Przypisy
- 1 2 Avagliano 2005 ↓, s. 232
- ↑ Commemorato ilColonnello Julius Schlegel a 50 anni dalla sua morte. Studi Cassinati. [dostęp 2023-10-30]. (wł.).
- ↑ Diamare Gregorio Vito. Scrivi alla Presidenza della Repubblica. [dostęp 2023-10-30]. (wł.).
Bibliografia
- Faustino Avagliano: Gregorio Diamare abate di Montecassino (1909-1945). Latina: Caramanica, 2005. ISBN 88-8256-804-0. (wł.).