Grusza oliwnikowa
![]() | |||
| Systematyka[1][2] | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
grusza oliwnikowa | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Pyrus elaeagrifolia Pall. Nova Acta Acad. Sci. Imp. Petrop. Hist. Acad. 7:355, t. 10. 1793 | |||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
brak danych | |||
Grusza oliwnikowa (Pyrus elaeagrifolia Pall.) – gatunek roślin z rodziny różowatych. Należy do grupy gatunków grusz europejskich. Występuje w Azji Mniejszej (Turcja), na Bałkanach (Albania, Grecja, Bułgaria i Rumunia) oraz w południowej Ukrainie (Krym).
Morfologia


- Pokrój
- Drzewo dorastające do 10 m wysokości.
- Liście
- Wydłużone lekko jajowate, lekko piłkowane, bez wcięcia u nasady, lekko błyszczące z wierzchu i pokryte gęstym, białym kutnerem od spodu.
- Kwiaty
- Drobne, białe, zebrane w niewielkie kwiatostany rozwijają się równocześnie z liśćmi.
- Owoce
- Kuliste, lekko wydłużone, małe o długości do 2 cm, twarde lecz jadalne na surowo i po ugotowaniu.
Zastosowanie
W uprawie stosowana jako podkładka dla odmian szlachetnych grusz. Jest dość odporna na mróz (strefy mrozoodporności 4-9)[4] suszę, zanieczyszczenia przemysłowe i zarazę ogniową.
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-01-25] (ang.).
- ↑ Pyrus elaeagrifolia, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Ernie Wasson (Chef Consultant): The Complete Encyclopedia of Trees. San Diego: Thunder Bay Press, 2003. ISBN 1-59223-055-5.
Identyfikatory zewnętrzne:
