Gry elektroniczne

Gry elektroniczne (ang. handheld electronic games) – zbiorcza nazwa przenośnych konsol do gier, wykorzystujących ekran LCD.

System ten zawiera tylko jeden wbudowany tytuł a każdy model różni się obudową, wielkością i rozłożeniem przycisków. Prócz gry, sprzęt oferuje dodatkowe funkcje m.in. ustawienie alarmu. Poza pojedynczymi efektami dźwiękowymi, nie odtwarza on żadnej muzyki^[1][2].

Urządzenia te zaczęły powstawać pod koniec lat 70. a jednym z pierwszym producentów było przedsiębiorstwo Mattel^[3]. Od końca lat 80. do połowy lat 90. w Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej popularność zdobyły gry produkowane przez przedsiębiorstwo Tiger Electronics, dzięki bardzo niskiej cenie w porównaniu do zaawansowanych konsol przenośnych oraz tworzeniu wielu tytułów w oparciu o seriale, filmy i porty popularnych gier z konsol stacjonarnych^[2]. Na początku lat 90. własne modele zaczęto produkować w krajach Dalekiego Wschodu a później zostały one wyeksportowane do innych regionów świata m.in. Polski gdzie były znacznie bardziej rozpowszechnione niż wersje od Tiger, jednak gorsze pod względem jakościowym. Po 1992 roku, w krajach słabiej rozwiniętych zaczęły ustępować konsolom Brick Game czyli mniejszym urządzeniom przenośnym charakteryzującym się przystępniejszą ceną przy znacznie większej ilości wbudowanych gier, natomiast w krajach wysoko rozwiniętych nowszym sprzętom^[1][4].

• Mattel
• Tiger Electronics
• Bandai
• Casio
• Tomy
• Coleco
• Tandy
• Truly
• Stadlbauer
• Nintendo
• Grandstand
• Acclaim
• Konami
• GIG Electronics
• Yeno
• Radica^[6]