Grzechotnik straszliwy
| Crotalus durissus[1] | |||
| Linnaeus, 1758 | |||
 Grzechotnik straszliwy kaskawel (widoczna jamka policzkowa (narząd termiczny)) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
grzechotnik straszliwy | ||
| Podgatunki | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
 | |||
| Zasięg występowania | |||
 | |||
Grzechotnik straszliwy, kaskawel, g. pustynny, g. brazylijski (Crotalus durissus) – gatunek jadowitego węża z podrodziny grzechotników w rodzinie żmijowatych.
- Wygląd
- długość 120-180 cm
- trójkątna głowa
- ogon zakończony grzechotką
- całe ciało pokryte łuskami w kształcie kila
- Odżywianie
Grzechotnik straszliwy żywi się najczęściej drobnymi ssakami, natomiast podgatunki wyspowe głównie ptakami i jaszczurkami.
- Występowanie
Obszary od południowego Meksyku, aż po Argentynę, Paragwaj i Urugwaj
- Uwagi
Jad tego grzechotnika uważany jest za najgroźniejszy spośród jadów grzechotników.
- C. durissus cumanensis Humboldt, 1811
- C. durissus durissus Linnaeus, 1758
- C. durissus marajoensis (Hoge, 1966)
- C. durissus ruruima (Hoge, 1965)
- C. durissus terrificus (Laurenti, 1768)
- C. durissus trigonicus Harris & Simmons, 1978
- C. durissus unicolor Van Lidth de Jeude, 1887
- C. durissus vegrandis Klauber, 1941
Przypisy
- ↑ Crotalus durissus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ Crotalus durissus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Crotalus durissus LINNAEUS, 1758. The Reptile Database. [dostęp 2010-09-08]. (ang.).
