Grzegorz Guziński
| Pseudonim |
Guzik, Guezmir |
|---|---|
| Data urodzenia |
22 stycznia 1975 |
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci |
9 stycznia 2021 |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Zespoły | |
| Red Rooster N’Dingue Flapjack Homosapiens | |
Grzegorz Guziński (ur. 22 stycznia 1975, zm. 9 stycznia 2021 w Gdańsku)[1] – polski wokalista, autor tekstów, muzyk, kompozytor.
Życiorys
Początkowo był wokalistą w trójmiejskich zespołach Red Rooster i N’Dingue[2]. Z pierwszą z tych formacji nagrał album, wydany pt. Check This Up przez warszawską wytwórnię N.R.G.[3] W założonej w 1992[4] grupie N’Dingue[a] występował wraz z gitarzystą Szymonem Kobylińskim (Blenders), gitarzystą akustycznym Maciejem Giemzą i basistą Wojciechem Kwiekiem oraz perkusistą Wojciechem Żmijewskim (wcześniej Hektcore)[2], w trakcie 1994 zastąpionym przez Macieja „Ślimaka” Starostę[5]. W repertuarze grupy były m.in. utwory autorskie: „N’Dingue Boyz”, „Picnick”, „Natural Food”, a także cover Lenny’ego Kravitza pt. „Stop Draggin' Around”[2]. Muzyka N’Dingue przywoływała gatunki grunge, funk i metalu oraz stylistycznie nawiązywała do dokonań amerykańskich formacji Pearl Jam, Rage Against the Machine, Tool[2][6].
Podczas koncertu grupy Acid Drinkers w Gdańsku w ramach cyklu „Wojna z trzema schodami” Guziński zwrócił na siebie uwagę gitarzysty Roberta „Litzy” Friedricha (wykonywał wtedy utwór „Fame” z zespołem Illusion, wydany na debiutanckiej płycie tej formacji z 1993), który wcześniej wraz z Maciejem „Ślimakiem” Starostą postanowił powołać projekt poboczny dla swojego podstawowego zespołu i związku z tym zapowiedział wokaliście, że w trakcie rejestracji muzyki zgłosi się do niego aby ten zaśpiewał w dwóch piosenkach[7][8][9].
Na początku 1994, pozostając jeszcze wokalistą Ndingue (biorącym wówczas udział w konkursie Marlboro Rock-in '94), brał udział w nagraniu płyty tegoż projektu, nazwanego Flapjack[10][11], a w przeciągu tego roku nadal koncertował z Ndingue, mając wówczas 19 lat[12]. Debiutancka płyta Flapjack, zatytułowana Ruthless Kick, została wydana w połowie 1994[13], a on sam ostatecznie zaśpiewał wszystkie piosenki z albumu[7]. także w 1994 Guziński odszedł ze składu Red Rooster, jako że coraz bardziej pochłaniała go działalność we Flapjacku[5][3]. W międzyczasie udzielił się gościnnie na dwóch pierwszych albumach gdańskiej formacji Illusion z 1993 i 1994[14].
Podczas koncertu Acid Drinkers w maju 1994 w Trójmieście gościnnie wykonał z zespołem utwór „Under the Gun”[15]. W 1995 premierę miał drugi album Flapjacka, pt. Fairplay, stylistycznie zbliżony do debiutu i będący płytą w gatunku metalu, hardcore i rapcore. Pod koniec zimy 1995 Guziński koncertował na trasie grup Illusion i Flapjack (w której brali udział także Blenders i Ndingue)[16].
Cechą charakterystyczną wydawnictw Flapjack był głos Guzińskiego i opanowana przez niego angielszczyzna, przywołująca na myśl poziom amerykańskich grup muzycznych, reprezentujących zbliżone style muzyczne[17]. Guziński współpracował także z zespołem Dynamind, na którego trzecim albumie (Mix Your Style z 1997) udzielił się gościnnie, a podczas trasy koncertowej w 1996 (Dynamind, Illusion, Flapjack), wykonywał wraz z Rafałem „Hauem” Mirochą utwór pt. „Buc”, pochodzący z ówczesnego albumu Dynamind pt. We Can’t Skate (wokalista „Hau” pojawił się gościnnie na płycie Flapjacka pt. Fairplay)[18].
W 1997 wydano trzecią płytę grupy Flapjack pt. Juicy Planet Earth, która zawierała materiał odmienny od muzyki na dwóch pierwszych albumach zespołu[19].
Guziński był autorem tekstów na wszystkich albumach Flapjack, natomiast na trzecim był także częściowo odpowiedzialny za tworzenie muzyki do utworów[20][21]. Guziński był także wokalistą grupy Homosapiens (w tym zakresie używał pseudonimu „Guezmir”), wraz z którą wydał dwie płyty[22].
Po latach przerwy wydawniczej w 2012 ukazał się czwarty album Flapjacka pt. Keep Your Heads Down[23][24].
W połowie lat 90. podjął studia[25]. Zawodowo około 2011 podjął pracę jako kucharz[9]. Miał córkę[26]. Zmarł 9 stycznia 2021[27]. Według relacji Roberta Friedricha wokalista zmarł w szpitalu z powodu sepsy[28].
Dyskografia
|
|
Filmografia
- 1997: Szczęśliwego Nowego Jorku – wykonanie utworu „I’m coming straight from my culture” w ścieżce dźwiękowej[30]
- 2002: Segment ’76 – rola aktorska postaci Wiesio[31]
- 2010: Nie dotykając ziemi – wykonanie utworu „Trouble Man” w ścieżce dźwiękowej[32]
Uwagi
- ↑ Nazwa pochodzi od drugiego imienia kameruńskiego piłkarza Bertin Ndingue Ebwellé, zob. Leszek Gnoiński. Kameruńskie korzenie Ndingue. „Super Rock”, 1996..
Przypisy
- ↑ Verghityax: Nie żyje Grzegorz "Guzik" Guziński, wokalista Flapjack. rockmetal.pl, 2021-01-10. [dostęp 2024-07-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-07-25)].
- 1 2 3 4 Jan Terlecki. Na luzie w „Budzie”. „Dziennik Bałtycki”. Nr 60, s. 7, 12/13 marca 1994.
- 1 2 Jan Terlecki, Adam Kałduński. Co jest grane. Jazda w krótkich spodenkach. „Dziennik Bałtycki”. Nr 12, s. 5, 14/15 stycznia 1995.
- ↑ Adam Kowalczyk. Ndingue-loty. „Brum”. Nr ?, s. 38, 1996.
- 1 2 Adam Kałduński, Jan Terlecki. Koncert życzeń w „Budzie”. „Dziennik Bałtycki”. Nr 229, s. 7, 1-2 października 1994.
- ↑ Adam Kałduński, Jan Terlecki. Koniec trasy Illusion. „Dziennik Bałtycki”. Nr 78, s. 9, 2-4 kwietnia 1994.
- 1 2 Adam Kałduński. Flapjack zagra w Gdańsku. W rytmie „Fairplay”. „Dziennik Bałtycki”. Nr 210, s. 8, 7/8 września 1996.
- ↑ Adam Kowalczyk: Flapjack. Nauka skromności. flapjack.pl. [dostęp 2012-06-17].
- 1 2 #RZECZOPOLITYCE: Grzegorz "Guzik" Guziński – Przebąkujemy we Flapjacku o powrocie. youtube.com/. [dostęp 2019-11-03].
- ↑ Adam Kałduński, Jan Terlecki. Kwasopijcy w „Budzie”. „Dziennik Bałtycki”. Nr 54, s. 7, 5/6 marca 1994.
- ↑ Adam Kałduński, Jan Terlecki. Illusion – wieści. „Dziennik Bałtycki”. Nr 93, s. 7, 9-10 kwietnia 1994.
- ↑ Jan Terlecki. Znani nie tylko w Trójmieście. „Dziennik Bałtycki”. Nr 196, s. 4, 24 sierpnia 1994.
- ↑ Adam Kałduński, Jan Terlecki. Ale czad – Biohazard. „Dziennik Bałtycki”. Nr 193, s. 7, 20/21 sierpnia 1994.
- ↑ Jan Terlecki. Ciężej, mocniej, spójniej. „Dziennik Bałtycki”. Nr 241, s. 7, 15/16 października 1994.
- ↑ Jan Terlecki. Acid Drinkers zagrali. „Dziennik Bałtycki”. Nr 111, s. 7, 14/15 maja 1994.
- ↑ Adam Kałduński, Jan Terlecki. Koniec trasy Illusion i Flapjacka. Radość za radość. „Dziennik Bałtycki”. Nr 93, s. 7, 11-12 marca 1995.
- ↑ Leszek Gnoiński: Szczęście to gest. flapjack.pl. [dostęp 2012-06-17]. (pol.).
- ↑ Całkowicie nieziemska jazda. „Głos Pomorza”. Nr 80, s. 10, 3 kwietnia 1996.
- ↑ Odjazd z Flapjackiem. „Nowiny”. Nr 190, s. 7, 30 września 1997.
- ↑ Informacje zawarte we wkładce albumu, MMPCD0711
- ↑ Muflon: Wywiad: Flapjack. Hrapluck – Flapjack (gitara, gitara basowa, banjo). rockmetal.pl, 2019-03-20. [dostęp 2019-11-03].
- ↑ Flapjack: „Grać do późnej starości”. kvlt.pl, 2015-09-18. [dostęp 2019-11-03].
- ↑ Internetowy kryzys – grupa Flapjack w rozpadzie?. terazrock.pl, 2015-04-14. [dostęp 2015-06-15].
- ↑ Flapjack ujawnia datę płyty. interia.pl. [dostęp 2012-06-14].
- ↑ Arek D.T.L.F.. Flapjack. Pozytywne przesłanie czyli grajmy „Fairplay”. „Metal Hammer”. Nr ?, s. 14-15, 1995.
- ↑ Nekrolog. nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2025-03-18].
- ↑ Grzegorz „Guzik” Guziński nie żyje. Miał 45 lat. wprost.pl. [dostęp 2021-01-09].
- ↑ 4 po pierwszej – Magdalena Uchaniuk – 13.01.2021 r.. wnet.fm, 2021-01-13. [dostęp 2021-09-22].
- ↑ ‘M.I.L.F.’ z Guzikiem. dizelband.com, 2016-12-23. [dostęp 2021-01-09].
- ↑ Guzik w bazie Discogs.com (ang.)
- ↑ Segment ’76 (2002) w bazie filmpolski.pl
- ↑ Grzegorz Guziński w bazie filmpolski.pl
Bibliografia
- Grzegorz Guziński w bazie Discogs.com (ang.)
- Grzegorz Guziński w bazie filmpolski.pl
- Grzegorz Guziński w bazie IMDb (ang.)
- Grzegorz Guziński w bazie Filmweb