Grzegorz Guziński

Grzegorz Guziński
Pseudonim

Guzik, Guezmir

Data urodzenia

22 stycznia 1975

Pochodzenie

Polska

Data i miejsce śmierci

9 stycznia 2021
Gdańsk

Gatunki

rapcore, rock alternatywny

Zawód

wokalista

Zespoły
Red Rooster
N’Dingue
Flapjack
Homosapiens

Grzegorz Guziński (ur. 22 stycznia 1975, zm. 9 stycznia 2021 w Gdańsku)[1]polski wokalista, autor tekstów, muzyk, kompozytor.

Życiorys

Początkowo był wokalistą w trójmiejskich zespołach Red Rooster i N’Dingue[2]. Z pierwszą z tych formacji nagrał album, wydany pt. Check This Up przez warszawską wytwórnię N.R.G.[3] W założonej w 1992[4] grupie N’Dingue[a] występował wraz z gitarzystą Szymonem Kobylińskim (Blenders), gitarzystą akustycznym Maciejem Giemzą i basistą Wojciechem Kwiekiem oraz perkusistą Wojciechem Żmijewskim (wcześniej Hektcore)[2], w trakcie 1994 zastąpionym przez Macieja „Ślimaka” Starostę[5]. W repertuarze grupy były m.in. utwory autorskie: „N’Dingue Boyz”, „Picnick”, „Natural Food”, a także cover Lenny’ego Kravitza pt. „Stop Draggin' Around”[2]. Muzyka N’Dingue przywoływała gatunki grunge, funk i metalu oraz stylistycznie nawiązywała do dokonań amerykańskich formacji Pearl Jam, Rage Against the Machine, Tool[2][6].

Podczas koncertu grupy Acid Drinkers w Gdańsku w ramach cyklu „Wojna z trzema schodami” Guziński zwrócił na siebie uwagę gitarzysty Roberta „Litzy” Friedricha (wykonywał wtedy utwór „Fame” z zespołem Illusion, wydany na debiutanckiej płycie tej formacji z 1993), który wcześniej wraz z Maciejem „Ślimakiem” Starostą postanowił powołać projekt poboczny dla swojego podstawowego zespołu i związku z tym zapowiedział wokaliście, że w trakcie rejestracji muzyki zgłosi się do niego aby ten zaśpiewał w dwóch piosenkach[7][8][9].

Na początku 1994, pozostając jeszcze wokalistą Ndingue (biorącym wówczas udział w konkursie Marlboro Rock-in '94), brał udział w nagraniu płyty tegoż projektu, nazwanego Flapjack[10][11], a w przeciągu tego roku nadal koncertował z Ndingue, mając wówczas 19 lat[12]. Debiutancka płyta Flapjack, zatytułowana Ruthless Kick, została wydana w połowie 1994[13], a on sam ostatecznie zaśpiewał wszystkie piosenki z albumu[7]. także w 1994 Guziński odszedł ze składu Red Rooster, jako że coraz bardziej pochłaniała go działalność we Flapjacku[5][3]. W międzyczasie udzielił się gościnnie na dwóch pierwszych albumach gdańskiej formacji Illusion z 1993 i 1994[14].

Podczas koncertu Acid Drinkers w maju 1994 w Trójmieście gościnnie wykonał z zespołem utwór „Under the Gun”[15]. W 1995 premierę miał drugi album Flapjacka, pt. Fairplay, stylistycznie zbliżony do debiutu i będący płytą w gatunku metalu, hardcore i rapcore. Pod koniec zimy 1995 Guziński koncertował na trasie grup Illusion i Flapjack (w której brali udział także Blenders i Ndingue)[16].

Cechą charakterystyczną wydawnictw Flapjack był głos Guzińskiego i opanowana przez niego angielszczyzna, przywołująca na myśl poziom amerykańskich grup muzycznych, reprezentujących zbliżone style muzyczne[17]. Guziński współpracował także z zespołem Dynamind, na którego trzecim albumie (Mix Your Style z 1997) udzielił się gościnnie, a podczas trasy koncertowej w 1996 (Dynamind, Illusion, Flapjack), wykonywał wraz z Rafałem „Hauem” Mirochą utwór pt. „Buc”, pochodzący z ówczesnego albumu Dynamind pt. We Can’t Skate (wokalista „Hau” pojawił się gościnnie na płycie Flapjacka pt. Fairplay)[18].

W 1997 wydano trzecią płytę grupy Flapjack pt. Juicy Planet Earth, która zawierała materiał odmienny od muzyki na dwóch pierwszych albumach zespołu[19].

Guziński był autorem tekstów na wszystkich albumach Flapjack, natomiast na trzecim był także częściowo odpowiedzialny za tworzenie muzyki do utworów[20][21]. Guziński był także wokalistą grupy Homosapiens (w tym zakresie używał pseudonimu „Guezmir”), wraz z którą wydał dwie płyty[22].

Po latach przerwy wydawniczej w 2012 ukazał się czwarty album Flapjacka pt. Keep Your Heads Down[23][24].

W połowie lat 90. podjął studia[25]. Zawodowo około 2011 podjął pracę jako kucharz[9]. Miał córkę[26]. Zmarł 9 stycznia 2021[27]. Według relacji Roberta Friedricha wokalista zmarł w szpitalu z powodu sepsy[28].

Dyskografia

Flapjack
Red Rooster
Homosapiens
Udział gościnny

Filmografia

Uwagi

  1. Nazwa pochodzi od drugiego imienia kameruńskiego piłkarza Bertin Ndingue Ebwellé, zob. Leszek Gnoiński. Kameruńskie korzenie Ndingue. „Super Rock”, 1996..

Przypisy

  1. Verghityax: Nie żyje Grzegorz "Guzik" Guziński, wokalista Flapjack. rockmetal.pl, 2021-01-10. [dostęp 2024-07-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-07-25)].
  2. 1 2 3 4 Jan Terlecki. Na luzie w „Budzie”. Dziennik Bałtycki”. Nr 60, s. 7, 12/13 marca 1994.
  3. 1 2 Jan Terlecki, Adam Kałduński. Co jest grane. Jazda w krótkich spodenkach. Dziennik Bałtycki”. Nr 12, s. 5, 14/15 stycznia 1995.
  4. Adam Kowalczyk. Ndingue-loty. Brum”. Nr ?, s. 38, 1996.
  5. 1 2 Adam Kałduński, Jan Terlecki. Koncert życzeń w „Budzie”. Dziennik Bałtycki”. Nr 229, s. 7, 1-2 października 1994.
  6. Adam Kałduński, Jan Terlecki. Koniec trasy Illusion. Dziennik Bałtycki”. Nr 78, s. 9, 2-4 kwietnia 1994.
  7. 1 2 Adam Kałduński. Flapjack zagra w Gdańsku. W rytmie „Fairplay”. Dziennik Bałtycki”. Nr 210, s. 8, 7/8 września 1996.
  8. Adam Kowalczyk: Flapjack. Nauka skromności. flapjack.pl. [dostęp 2012-06-17].
  9. 1 2 #RZECZOPOLITYCE: Grzegorz "Guzik" Guziński – Przebąkujemy we Flapjacku o powrocie. youtube.com/. [dostęp 2019-11-03].
  10. Adam Kałduński, Jan Terlecki. Kwasopijcy w „Budzie”. Dziennik Bałtycki”. Nr 54, s. 7, 5/6 marca 1994.
  11. Adam Kałduński, Jan Terlecki. Illusion – wieści. Dziennik Bałtycki”. Nr 93, s. 7, 9-10 kwietnia 1994.
  12. Jan Terlecki. Znani nie tylko w Trójmieście. Dziennik Bałtycki”. Nr 196, s. 4, 24 sierpnia 1994.
  13. Adam Kałduński, Jan Terlecki. Ale czad – Biohazard. Dziennik Bałtycki”. Nr 193, s. 7, 20/21 sierpnia 1994.
  14. Jan Terlecki. Ciężej, mocniej, spójniej. Dziennik Bałtycki”. Nr 241, s. 7, 15/16 października 1994.
  15. Jan Terlecki. Acid Drinkers zagrali. Dziennik Bałtycki”. Nr 111, s. 7, 14/15 maja 1994.
  16. Adam Kałduński, Jan Terlecki. Koniec trasy Illusion i Flapjacka. Radość za radość. Dziennik Bałtycki”. Nr 93, s. 7, 11-12 marca 1995.
  17. Leszek Gnoiński: Szczęście to gest. flapjack.pl. [dostęp 2012-06-17]. (pol.).
  18. Całkowicie nieziemska jazda. Głos Pomorza”. Nr 80, s. 10, 3 kwietnia 1996.
  19. Odjazd z Flapjackiem. Nowiny”. Nr 190, s. 7, 30 września 1997.
  20. Informacje zawarte we wkładce albumu, MMPCD0711
  21. Muflon: Wywiad: Flapjack. Hrapluck – Flapjack (gitara, gitara basowa, banjo). rockmetal.pl, 2019-03-20. [dostęp 2019-11-03].
  22. Flapjack: „Grać do późnej starości”. kvlt.pl, 2015-09-18. [dostęp 2019-11-03].
  23. Internetowy kryzys – grupa Flapjack w rozpadzie?. terazrock.pl, 2015-04-14. [dostęp 2015-06-15].
  24. Flapjack ujawnia datę płyty. interia.pl. [dostęp 2012-06-14].
  25. Arek D.T.L.F.. Flapjack. Pozytywne przesłanie czyli grajmy „Fairplay”. Metal Hammer”. Nr ?, s. 14-15, 1995.
  26. Nekrolog. nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2025-03-18].
  27. Grzegorz „Guzik” Guziński nie żyje. Miał 45 lat. wprost.pl. [dostęp 2021-01-09].
  28. 4 po pierwszej – Magdalena Uchaniuk – 13.01.2021 r.. wnet.fm, 2021-01-13. [dostęp 2021-09-22].
  29. ‘M.I.L.F.’ z Guzikiem. dizelband.com, 2016-12-23. [dostęp 2021-01-09].
  30. Guzik w bazie Discogs.com (ang.)
  31. Segment ’76 (2002) w bazie filmpolski.pl
  32. Grzegorz Guziński w bazie filmpolski.pl

Bibliografia