Harold i Kumar: Spalone święta

Reżyserem filmu został Todd Strauss-Schulson, dla którego był to pierwszy film pełnometrażowy^[8]. Za scenariuszem, podobnie jak w przypadku poprzednich części, odpowiadali Jon Hurwitz oraz Hayden Schlossberg. Jak przyznali, tworząc scenariusz do kolejnego filmu, wiedzieli, że muszą być w nim trzy rzeczy: zioło, nagość oraz NPH^[9]. Producentami filmu byli Greg Shapiro oraz Nathan Kahane^[10].

Operatorem był Michael Barrett, a montażystą Eric Kissack^[10]. Muzykę skomponował William Ross^[4]. Scenografią zajmował się Rusty Smith, natomiast kostiumami Mary Claire Hannan^[10].

W filmie wykorzystano technologię 3D, satyryzując ten trend zapoczątkowany przez Avatar^[8]. Wykorzystano ją m.in. do sceny z wielkim penisem oraz do wypuszczenia dymu w stronę publiczności^[11]. Scenarzyści, Jon Hurwitz oraz Hayden Schlossberg, przekazali, że kiedy propozycja wykorzystania 3D wyszła od studia, początkowo byli wobec niej sceptyczni, ponieważ obawiali się, że wyjdzie jako tania sztuczka, jednak po przeczytaniu scenariusza stwierdzili, że niektóre sceny idealnie pasują, aby wykorzystać tę technologię^[9]. Todd Strauss-Schulson przekazał, że spodobał mu się pomysł 3D, gdyż jego zdaniem pozwolił połączyć popisowość w stylu Williama Castle'a z prawdziwym sercem Franka Capry czy Howarda Hughesa^[8].

Kiedy rozpoczęto prace nad filmem, było już za późno, żeby był gotowy na święta 2009 roku. Przez pracę Kala Penna kręcenie zdjęć mogło się rozpocząć dopiero w lecie 2010 roku, co ostatecznie poskutkowało tym, że film miał premierę dopiero w 2011 roku^[9]. Kal Penn pracował w Białym Domu na stanowisku zastępcy dyrektora ds. zaangażowania publicznego, w związku z czym na czas kręcenia produkcji brał urlop, aby zagrać w filmie^[12][13].

Zdjęcia kręcono w Detroit i okolicach, oraz w Nowym Jorku^[14].

Budynek, który posłużył jako filmowy dom Harolda, znajduje się w Bloomfield Township^[14]. Galeria, którą na początku odwiedza Kumar, to Somerset Collection w Troy. Kilka scen, m.in. występ świąteczny, kręcono w Detroit Opera House. Jako biuro Harolda wykorzystano Ford Building. Apartamenty wykorzystane m.in. jako mieszkanie Kumara mieszczą się w Warren^[15].

Przychody filmu ze sprzedaży biletów wyniosły $ 36 265 745, z czego 35 061 031 w Stanach Zjednoczonych, gdzie był emitowany maksymalnie w 2875 kinach^[16].

W serwisie Rotten Tomatoes film uzyskał wynik 69% na podstawie 127 recenzji, ze średnią ocen 6,2/10. Konsensus krytyków brzmi: „Wciąż sprośny, wciąż niegrzeczny i wciąż trafiony, ten film o Haroldzie i Kumarze ma również świąteczny cud: widzowie mogą zobaczyć słodszą stronę duetu”^[17]. Agregator opinii Metacritic przyznał filmowi wynik 61/100 na podstawie 29 recenzji, co wskazuje na ogólnie pozytywny odbiór filmu^[18].

Ben Kendrick przyznał filmowi ocenę 6/10, stwierdzając, że film ten od innych komedii tego typu odróżnia brak serializowania, zamiast tego jest on parodią filmu świątecznego. Jego zdaniem film żongluje zbyt wieloma rzeczami, a pomiesznia momentów komediowych z wątkami fabularnym marnuje czas na nieciekawy i nieśmieszny dramat postaci^[1]. Roger Ebert stwierdził, że film jest męczący, nie czuć autentyczności oryginału, aktorzy wyrośli z postaci, jednak filmy będą powstać, dopóki będą przynosić dochód^[11].

Cristal Reyes oceniła film 5/5, stwierdzając, że w filmie wszystko się zgadza, łącznie z fabułą i aktorstwem, oraz że to doskonały film dla osób szukających śmiechu i lekcji przyjaźni^[3].

W 2012 roku w Stanach Zjednoczonych sprzedało się 344 tysięcy płyt DVD oraz 155 tysięcy płyt blu-ray. Do 2015 sprzedało się ponad 600 tysięcy płyt DVD oraz blu-ray. Łączny przychód ze sprzedaży płyt wyniósł 12 milionów $^[19].