Ignacy Adamski
 major lekarz | |
| Data i miejsce urodzenia |
1 lutego 1886 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
ok. 1920–1940 |
| Siły zbrojne | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
 | |
Ignacy Antoni Adamski (ur. 1 lutego 1886 w Radomiu, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – polski lekarz, doktor medycyny i major lekarz Wojska Polskiego w stanie spoczynku, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Syn Ignacego i Heleny z Olszewskich urodzony się 1 lutego 1886 roku w Radomiu. Uczęszczał do gimnazjum w Radomiu oraz do Gimnazjum św. Anny w Krakowie, w którym w 1906 roku zdał egzamin maturalny[1]. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego (1912), uzyskał dyplom doktora wszechnauk lekarskich. Po ukończeniu studiów podjął pracę w szpitalu Dzieciątka Jezus w Warszawie[1]. Od 1914 roku pracował na Uniwersytecie Moskiewskim[2][3], od 1915 roku jako ordynator kliniki uniwersyteckiej[1].
Po powrocie do kraju w 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego, uzyskując stopień kapitana. W okresie międzywojennym pracował w szpitalach wojskowych w Grudziądzu, Dęblinie, Piotrkowie Trybunalskim (ordynator w 1919 roku) i Zamościu oraz w Wojskowym Instytucie Sanitarnym. W 1922 roku ukończył kurs radiologii, po czym objął stanowisko naczelnego lekarza 15 pułku piechoty w Dęblinie. W tym samym roku uzyskał awans na stopień majora. W latach 1924–27 pełnił funkcję ordynatora oddziału chirurgicznego Szpitala Okręgowego nr 8 w Toruniu, a następnie starszego ordynatora w 1. Szpitalu Okręgowym im. marsz. J. Piłsudskiego w Warszawie[1][2][3].
Po agresji ZSRR na Polskę w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej[1]. Przebywał w obozie jenieckim NKWD w Kozielsku[4]. Został rozstrzelany między 9 a 11 kwietnia 1940 roku[3], przez funkcjonariuszy NKWD w lesie katyńskim[5]. Zamordowanych w tym miejscu jeńców grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 roku mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu[6]. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne[7][8][9], jednak Ignacy Antoni Adamski nie został zidentyfikowany.
Życie prywatne
Upamiętnienie
5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownika[10][11][12]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”[13][14][15].
Jest jednym z kilkuset lekarzy zamordowanych w Katyniu i upamiętnia go tabliczka epitafijna nr 11[16] na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
Odznaczenia
- Krzyż Kampanii Wrześniowej – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie pamiątkowe wszystkich ofiar zbrodni katyńskiej (1 stycznia 1986)
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 5 [bez autora]: Mjr w st. sp. Ignacy Adamski. Życiorys – ze źródła Muzeum Katyńskiego w Warszawie. [w:] Strona Muzeum Katyńskiego. muzeumkatynskie.pl > Historia Zbrodni Katyńskiej > Sylwetki > Adamski Ignacy > Biografia [on-line]. Muzeum Katyńskie, 2011. [dostęp 2016-06-21].
- 1 2 3 Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 2 (PDF – 81).
- 1 2 3 4 Рогинский (przew. kol. red.), Еремина (red.) 2015 ↓, s. 138 (PDF – 72).
- ↑ Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 2.
- ↑ Mord, kłamstwo i walka o prawdę. Kalendarium zbrodni katyńskiej - Historia [online], www.polskieradio.pl [dostęp 2024-11-14] (pol.).
- ↑ 20 lat temu otwarto Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu - Redakcja Polska - polskieradio.pl [online], polskieradio.pl [dostęp 2024-06-27] (pol.).
- ↑ Historia Zbrodni Katynskiej [online] [dostęp 2024-12-10] (pol.).
- ↑ Pierwsze ekshumacje w Katyniu. "Wszystko było przesiąknięte zapachem śmierci" - Historia [online], www.polskieradio.pl [dostęp 2025-01-04] (pol.).
- ↑ Instytut Pamięci Narodowej - Kraków, Niemcy w Katyniu w 1943 roku, „Instytut Pamięci Narodowej - Kraków” [dostęp 2024-12-31] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-06].
- ↑ Lista osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie. [online], web.archive.org, s. 10 [dostęp 2024-11-14] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-27] (pol.).
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
- ↑ Zbrodnia katyńska, miedzy prawdą i kłamstwem [online], edukacja.ipn.gov.pl, 2008, s. 215 [dostęp 2024-09-17] (pol.).
- ↑ Prezydent RP wziął udział w uroczystościach „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów” [online], prezydent.pl [dostęp 2024-08-26] (pol.).
- ↑ Harmonogram odczytywania nazwisk osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie [online], policja.pl, s. 1-4 [dostęp 2024-08-28] (pol.).
- ↑ „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Portal polskiej Policji. [dostęp 2023-09-15].
- ↑ Lekarze pochowani na cmentarzu w Katyniu [online], www.oil.org.pl [dostęp 2025-01-06] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-06].
Bibliografia
- Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ISBN 83-905590-7-2.
- А.Б. Рогинский (przew. kol. red.), Лариса Еремина (red.): Убиты в Катыни. Книга памяти польских военнопленных – узников Козельского лагеря НКВД, расстрелянных по решению Политбюро ЦК ВКП(б) от 5 марта 1940 года. Wyd. I. Москва: Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья», 2015, s. 138 (PDF – 72). ISBN 978-5-78700-123-5. [dostęp 2016-06-21]. (ros.).