Ignacy Dawidowicz

Ignacy Dawidowicz (ur. 15 lutego 1823 w Niekłaniu Małym[1], zm. 25 lipca 1873 w Zboiskach[2]) – powstaniec styczniowy, polski robotnik, dozorca.

Życiorys

Syn Józefa i Zofii z Brzeskich[3]. Przed wybuchem powstania styczniowego był majstrem i dozorcą (werkmistrzem) w fabryce w Suchedniowie. Brał udział w konspiracji i przygotowaniach do walki. 22 stycznia 1863 sformował, wraz z braćmi Józefem i Janem oraz bratankiem - Aleksandrem[3], oddział składający się z robotników suchedniowskich i chłopów z okolicznych wsi, zabrał kasę zakładów górniczych i wyruszył do walki o Bodzentyn. Po ataku na tę miejscowość udał się do Wąchocka, do wojsk Mariana Langiewicza. Otrzymał stopień majora i objął dowództwo nad drugim batalionem. W kompanii Langiewicza pozostawał do bitwy pod Małogoszczem, gdzie odcięty od głównych sił, wycofał się w lasy iłżeckie. Następnie walczył pod komendą Faustyna Grylińskiego[3], Władysława Eminowicza i Dionizego Czachowskiego. Prowadził też działania w lubelskiem. Po upadku powstania wyemigrował do Francji, a następnie Szwajcarii. Około 1870 powrócił do Galicji[4] i pracował w przemyśle naftowym w okolicach Krosna. Zmarł na cholerę w Zboiskach[3].

Przypisy

  1. ↑ Dawidowicz Ignacy Maciej1823-1873. Fundacja im. Ignacego Kapicy. [dostęp 2025-02-17].
  2. ↑ Sejm Wielki, Ignacy Dawidowicz h. Trąby (ID: psb.3979.1)
  3. 1 2 3 4 Muzeum Historii Kielc, Suchedniów
  4. ↑ przypis do: Z pamiętnika powstańca, w: Mówią Wieki, nr 8/1963, s.29, ISSN 0580-0943
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.