Imagine (film 1986)
| Gatunek | |
|---|---|
| Rok produkcji |
1986 |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania |
4 min |
| Reżyseria | |
| Muzyka | |
| Produkcja |
John Gotman |
| Wytwórnia |
Rebo High Definition Studio |
Imagine – amerykański krótkometrażowy film artystyczny z 1986 roku w reżyserii Zbigniewa Rybczyńskiego. Druga wersja teledysku do singla Johna Lennona „Imagine” jest oparta na pomyśle przedstawienia kolistego ciągu życia w jednym ujęciu: poziomej jeździe kamery zamkniętej klamrą narracyjną[1][2]. Był to jeden z teledysków, które w swej karierze Rybczyński kręcił nie tylko w hołdzie Lennonowi, ale również m.in. dla Lou Reeda, Chucka Mangione i zespołu Pet Shop Boys[3].
Produkcja
W 1983 roku, na fali popularności swego oscarowego filmu animowanego Tango (1980), Zbigniew Rybczyński osiedlił się w Stanach Zjednoczonych. Początkowo kręcił głównie krótkie filmy wideo oraz teledyski zamawiane przez stacje telewizyjne[4]. Szybko został doceniony za swoją twórczość; w 1986 na festiwalu MTV Video Music Awards otrzymał nagrodę Video Vanguard Award za wideoklipy dla Yoko Ono oraz Grandmastera Flasha[5]. Później zainteresował się stworzeniem teledysku opartego na singlu „Imagine” autorstwa męża Yoko Ono, Johna Lennona, który został zamordowany w 1980 roku[5][6].
W zamyśle twórcy Imagine miało być rozwinięciem pomysłu z Tanga, w trakcie produkcji tamtego dzieła ledwie naszkicowanym[7][2]. Innowacją, którą Rybczyński wniósł do filmów artystycznych, było zastosowanie importowanej z Japonii cyfrowej techniki HDTV; Rybczyński opisywał swe dzieło jako „pierwszy film elektroniczny”[2].
Odbiór i nagrody
W 1987 roku, pokazane na Festiwalu Filmowym w Cannes[8], Imagine zapewniło Rybczyńskiemu nagrodę specjalną „Srebrnego Lwa” za najlepszy klip; w tym samym roku film otrzymał nagrodę festiwalową na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Rio[9][10]. Imagine jest uznawane za najbardziej znany teledysk w dorobku Rybczyńskiego[11]. Publicysta pisma „St. Louis Post” pisał, że w Imagine, „korzystając z nowej technologii wideo wysokiej rozdzielczości, Rybczyński pokazuje nam, co wydaje się długą serią zaludnionych pomieszczeń przesuwających się przed kamerą, z widokiem na panoramę Nowego Jorku w tle. Mnogość aktywności w tych pomieszczeniach doskonale współgra z nastrojem nadziei, zadumy i odkrywania obecnym w piosence”[12].
Przypisy
- ↑ Wysłouch 2009 ↓, s. 17.
- 1 2 3 Rybczyński 2010 ↓, s. 47.
- ↑ Mazierska 2018 ↓, s. 190.
- ↑ Nawój 2004 ↓, sekcja 2.
- 1 2 Ahlgrim i Adekaiyero 2024 ↓, 1986: Zbigniew Rybczyński.
- ↑ Greene 2009 ↓, s. 22.
- ↑ Benedyktowicz 2014 ↓, s. 373.
- ↑ Owen 1987 ↓, s. 2B.
- ↑ Polish Film Festival in Los Angeles Artist / VIP Gallery [online], Polish American Film Society, 21 marca 2013 [dostęp 2024-10-19] [zarchiwizowane z adresu 2013-03-21].
- ↑ Smith 1988 ↓, sekcja See Magic.
- ↑ Nawój 2004 ↓, sekcja Filmography.
- ↑ Barnes 1988 ↓, s. E6.
Bibliografia
- Callie Ahlgrim, Ayomikun Adekaiyero, Here are all the artists who have won the Video Vanguard Award at the MTV VMAs [online], Insider, 15 sierpnia 2024 [dostęp 2024-10-19] (ang.).
- Harper Barnes, Webster U. Series Explores Video From The MTV, „St. Louis Post”, 3 marca 1988, E6 [dostęp 2024-10-19] (pol.).
- Zbigniew Benedyktowicz, Tango – a Dance of Universal Alienation, „Konteksty” (5), 2014, s. 370–377 [dostęp 2024-10-19] (ang.).
- Andy Greene, Hall of Fame Explores John Lennon’s New York Years, „Rolling Stone”, 14 maja 2009 [dostęp 2024-10-19] (ang.).
- Ewa Mazierska, Polish Music Videos: Between Parochialism and Universalism, [w:] Ewa Mazierska, Zsolt Gyori (red.), Popular Music and the Moving Image in Eastern Europe, Bloomsbury Publishing USA, 2018, s. 187–204, ISBN 1-5013-3718-1 (ang.).
- Ewa Nawój, Zbigniew Rybczyński [online], Culture.pl, marzec 2004 (ang.).
- Walter Owen, Rebo’s first high-definition videotape wraps in New York, „Back Stage”, 28, 12 czerwca 1987, 2B [dostęp 2024-10-19] (ang.).
- Zbigniew Rybczyński, Dom to kobieta, „Konteksty” (02–03), 2010, s. 46–48 [dostęp 2024-10-19].
- Lisa M. Smith, Zbig and VCA enter HDTV venture, „Back Stage”, 29 (25), 17 czerwca 1988, s. 1–4 [dostęp 2024-10-19] (ang.).
- Seweryna Wysłouch, Ikoniczność i ucieczka od referencji (na przykładzie filmów Zbigniewa Rybczyńskiego), „Przestrzenie Teorii” (11), 2009, s. 9–23 [dostęp 2024-10-19].