Instalacja rozlewcza IRS

Instalacja rozlewcza IRS[1][2][3] (Instalacja Rozlewczo-Sanitarna[4], Instalacja Rozlewcza Samochodowa[5]) – polski zestaw chemiczny montowany na samochodzie służący do prowadzenia odkażania, dezynfekcji i dezaktywacji sprzętu wojskowego.

Opis instalacji IRS

Instalacja rozlewcza IRS została skonstruowana przez polskich specjalistów z Ośrodka Badawczego Sprzętu Chemicznego i znalazła się na wyposażeniu polskich wojsk obrony przeciwchemicznej na początku lat 70. XX w. Sukcesywnie zastępowała przestarzałe instalacje ARS-12D[6]. W tym okresie uważana była za jedno z najlepszych tego typu urządzeń na świecie. Poprzez zastosowanie polskiego samochodu bazowego Star 660 wyeliminowano import radzieckiego ZIS-151. Produkowała ją Pomorska Spółdzielnia Mechaników Samochodowych w Koszalinie[7].

Przeznaczenie[8][9]:

  • odkażanie, dezynfekcja i dezaktywacja uzbrojenia oraz sprzętu bojowego i transportowego,
  • odkażanie i dezynfekcja terenu, dróg i obiektów inżynieryjno-budowlanych,
  • dezaktywacja dróg o jednolitej twardej nawierzchni oraz obiektów inżynieryjno-budowlanych.

Wykorzystywana także do[8]:

  • zabiegów sanitarnych żołnierzy,
  • przewożenia oraz okresowego przechowywania rozpuszczalników, roztworów roboczych i paliw ciekłych,
  • sporządzania roztworów roboczych,
  • napełniania małych naczyń cieczami,
  • przepompowywania cieczy z jednego zbiornika do drugiego z pominięciem cysterny,
  • gaszenia pożarów.

Praca instalacji

Cysternę o pojemności 2500 dm³ napełnia się i opróżnia za pomocą układu przewodów rurowych. Przetaczanie cieczy i wytwarzanie odpowiedniego ciśnienia zapewnia dwustopniowa pompa odśrodkowa M800B. Podgrzewacz podgrzewa wodę do temperatury roboczej 70–75°C. Przy odkażaniu lub dezaktywacji sprzętu bojowego można zorganizować 6–7 dwuprądownicowych stanowisk roboczych, zaś przy dezaktywacji sprzętu za pomocą prądownic strumieniowych 3 stanowiska robocze[8].

Instalacja stwarza też możliwość odkażania pasa terenu o szerokości 4–6 metrów, dezynfekcji pasa terenu o szerokości 5–6 metrów i dezaktywacji utwardzonych nawierzchni drogowych o szerokości do 5 metrów.
Do dezaktywacji dróg o ulepszonej nawierzchni oraz dezaktywacji, odkażania lub dezynfekcji polowych obiektów obronnych wykorzystywano nasadki K-1. Dla dezaktywacji dróg dwie nasadki K-1 umocowywano do przedniego przewodu tłocznego. Dla dezaktywacji, odkażania lub dezynfekcji polowych obiektów obronnych podłączano jedną nasadkę K-1 do bocznego przewodu tłocznego. Zabiegi specjalne przeprowadzano pod ciśnieniem 0,4 MPa, zależnie od wysokości obiektu. Nasadek DN-3 używano do odkażania dróg i terenu. Jedną nasadkę mocowano do tylnego przewodu tłocznego lub dwie do przedniego przewodu tłocznego. Nasadkę kopytkową używano do dezynfekcji terenu i dróg[10].

Skład instalacji

Instalacja IRS składa się z zespołu urządzeń specjalnych i samochodu Star 660 M, na którym je przewożono[8].

  • Urządzenia specjalne
    • zasadnicze
      • niezdejmowane
        • cysterna
        • układ przewodów rurowych
        • pompa mechaniczna
        • układ napędowy pompy mechanicznej
        • podgrzewacz cieczy.
      • zdejmowane
        • prądownice,
        • węże ssawne i tłoczne,
        • kolektory,
        • nasadki,
        • pompa ręczna,
        • skrzynie na urządzenia zdejmowane,
        • pomosty,
        • kosze na bębny z suchym odkażalnikiem.
    • pomocnicze
      • końcówki ssawne,
      • wanienki
      • wiadra,
      • bańki,
      • naczynia miarowe,
      • kołki,
      • szperacze,
      • narzędzia i części zapasowe.

Instalacja rozlewcza IRS-2

Jeszcze w latach 70. XX w. w Wojskowym Instytucie Chemii i Radiometrii podjęto prace projektowe nad udoskonaleniem instalacji IRS. W latach 80. rozpoczęto produkcję i wprowadzanie na wyposażenie jednostek Wojska Polskiego instalacje rozlewcze nowej generacji – IRS-2[11]. Nowa instalacja zamontowana została na podwoziu samochodu Star 266M. Produkcję podjęły zakłady „Iskra" w Kielcach. Przeznaczenie i ogólne zasady budowy nowej instalacji IRS-2 były identyczne jak instalacji IRS. Zastosowano w niej jednak wiele nowych rozwiązań konstrukcyjnych[12].

Były to między innymi[13]:

  • umożliwienie sterowania zaworem odcinającym z kabiny kierowcy w czasie jazdy,
  • zastosowanie automatycznego sterowania pracą podgrzewacza cieczy,
  • użycie nowego typu nakrętek do łączenia węży,
  • zunifikowanie nasadek,
  • zastosowanie cysterny o pojemności 3000 dm³,
  • zastosowanie podgrzewacza o większej wydajności cieplnej.

Przypisy

  1. Instalacja rozlewcza IRS-2 : użytkowanie i obsługiwanie techniczne, Ministerstwo Obrony Narodowej. Szefostwo Wojsk Obrony Przeciwchemicznej, 1991 [dostęp 2025-01-19].
  2. 1.5. Instalacja rozlewcza na samochodzie IRS-2 (IRS-266, IRS-2M), 1.6. Instalacja rozlewcza na samochodzie IRS-2C, [w:] P. Maciejewski, R. Pich, Współpraca wojsk chemicznych i elementów podsystemu niemilitarnego podczas likwidacji skażeń po użyciu "brudnej bomby" - analiza możliwości sprzętu wojskowego, „Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki”, Nr 2, 2009, s. 137–139, ISSN 1731-8157 [dostęp 2025-01-19] (pol.).
  3. Łukasz Pacholski, Kolejne IRS-2 do modernizacji [online], Wydawnictwo militarne ZBIAM, 8 sierpnia 2024 [dostęp 2025-01-19] (pol.).
  4. Wyjaśnienie skrótów użytych w tabeli, [w:] Wojewódzki plan zarządzania kryzysowego, BIP Kujawsko-Pomorski Urząd Wojewódzki W Bydgoszczy, 2022, s. 198 [dostęp 2025-01-19], Cytat: "IRS-2 – Instalacja Rozlewczo-Sanitarna".
  5. Łukasz Wysocki, Jacek Matuszak, Chemicy pracują w gminie Leśna [online], Ordynariat Polowy WP, 9 sierpnia 2013 [dostęp 2025-01-19].
  6. Nowak 2001 ↓, s. 152.
  7. Nowak 2001 ↓, s. 152–153.
  8. 1 2 3 4 Nowak 2001 ↓, s. 153.
  9. Grobelny i Tomasik 2017 ↓, s. 152–154.
  10. Nowak 2001 ↓, s. 153–154.
  11. Nowak 2001 ↓, s. 167.
  12. Nowak 2001 ↓, s. 183.
  13. Nowak 2001 ↓, s. 183–184.

Bibliografia

  • Zbigniew Grobelny, Robert Tomasik: Ćwiczebne struktury organizacyjne Wojsk Lądowych. Wrocław: Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych. Instytut Dowodzenia, 2017.
  • Ireneusz Nowak: Wybrane problemy historii polskiej techniki wojskowej XX wieku. Sprzęt i środki wojsk chemicznych. T. 2. Warszawa: Akademia Obrony Narodowej, 2001. ISBN 83-88062-81-6.

Linki zewnętrzne