Inwazja karmatów na Irak (927–929)
| Kampania karmatów | |||
 Irak w dziewiątym wieku | |||
| Czas | |||
|---|---|---|---|
| Terytorium | |||
| Przyczyna |
kampania karmatów przeciw sunnitom | ||
| Wynik |
Zwycięstwo karmatów | ||
| Strony konfliktu | |||
| |||
| Dowódcy | |||
| |||
Inwazja karmatów na Irak (927–929) – rajd sił karmatów na ziemie kalifatu Abbasydów, na obszarze dzisiejszego Iraku[1]. Atak stanowił kulminację wcześniejszych najazdów ismailitów z terenu Bahrajnu.
Przyczyny
Na początku X wieku n.e. tereny Bahrajnu i Kataru znalazły się pod władaniem szyickiej sekty karmatów. Odrzucała władzę sunnickich kalifów z Bagdadu, sprzeciwiając się zbrojnie próbom narzucenia sobie zwierzchności[2][3].
W 924 roku wódz Abu Tahir Sulajman al-Dżannabi dokonał rajdu na pielgrzymów wracających z Mekki, co ugruntowało jego przywódczą rolę w sekcie[4].
Przebieg
W 927 roku Abu Tahir Sulajman al-Dżannabi poprowadził swoje siły naprzeciw wielokrotnie większej armii Jusufa Ibn Abi as-Sadży, namiestnika prowincji Al-Maszrik i władcy Azerbejdżanu. Karmaci odnieśli druzgocące zwycięstwo, które otworzyło im drogę do złupienia terenów Iraku. Napastnicy zatrzymali się dopiero 15 kilometrów przed Bagdadem, skąd wycofali się z powodu wysokich strat w ludziach[4][5].
Przypisy
- ↑ Henry Frederick Amedroz i inni, The eclipse of the 'Abbasid caliphate; original chronicles of the fourth Islamic century, Oxford, Basil Blackwell, 1920 [dostęp 2025-04-21].
- ↑ Adam Mez, Renesans islamu, ISBN 83-06-00209-1 (pol.).
- ↑ Farhad Daftary, Mediaeval Isma'ili History and Thought, Cambridge University Press, 22 lutego 2001, s. 22, ISBN 978-0-521-00310-0 [dostęp 2025-04-21] (ang.).
- 1 2 Jerzy Hauziński, Burzliwe dzieje kalifatu Abbasydów, s. 236, ISBN 83-01-10988-2 (pol.).
- ↑ Maaike van Berkel i inni, Crisis and Continuity at the Abbasid Court: Formal and Informal Politics in the Caliphate of al-Muqtadir (295-320/908-32), BRILL, 11 lipca 2013, s. 39, ISBN 978-90-04-25270-7 [dostęp 2025-04-21] (ang.).