Irena Brodzińska

Irena Brodzińska

Irena Brodzińska (1933-2024)
Data i miejsce urodzenia	24 stycznia 1933 Pińsk
Data i miejsce śmierci	30 grudnia 2024 Szczecin
Zawód	śpiewaczka operetkowa, tancerka, aktorka teatralna i filmowa
Lata aktywności	1948–1978
Odznaczenia

Irena Brodzińska (ur. 24 stycznia 1933 w Pińsku^[1], zm. 30 grudnia 2024^[2] w Szczecinie^[3]) – polska śpiewaczka operetkowa, tancerka, aktorka teatralna i filmowa

Irena Brodzińska uczęszczała do szkoły powszechnej, a następnie do gimnazjum w Krakowie, równocześnie kształcąc się w prywatnej Szkole Baletowej Janiny Łukaszewicz i Maryli Stoszko przy ulicy Brackiej (1945-1947)^[3]. Jako tancerka debiutowała w wieku 15 lat w lubelskim teatrze muzycznym. Następnie tańczyła na scenach krakowskich i poznańskich m.in. w duecie ze Stanisławem Szymańskim. W 1953 zadebiutowała jako śpiewaczka w Teatrze Muzycznym w Łodzi. Przez kolejna lata (1954–1956) występowała w Operetce Śląskiej w Gliwicach^[1]. Podczas pobytu w Krakowie zawarła związek małżeński z Edmundem Waydą – śpiewakiem, aktorem i reżyserem teatralnym. W 1957 oboje przenieśli się do Szczecina, gdzie była członkinią zespołu Operetki Szczecińskiej, przemianowanej w 1966 na Państwowy Teatr Muzyczny^[4], a później na Teatr Muzyczny w Szczecinie. Grała m.in. tytułową Roxy w komedii Connersa, Juliszka w Błękitnej masce Raymonda, tytułową Cnotliwą Zuzannę w komedii Gilberta, Adelę w Zemście nietoperza Straussa, Daisy Parker w Balu w Savoyu Abrahama, Miss Molly w Pannie wodnej Lawiny-Świętochowskiego, Hannę Glawari w Wesołej wdówce Lehára, Elizę Doolittle w My Fair Lady Loewego, Mi w Krainie uśmiechu Lehára, Basię w Krakowiakach i góralach Bogusławskiego, Dolly w Hello Dolly Hermana^[5]. W 1976 wystąpiła tam wspólnie z córką Grażyną w musicalu Machiavelli, w którym zagrały matkę i córkę^[3]. Na deskach tej sceny występowała do 1978. Była jedną z założycielek szczecińskiego Stowarzyszenia Miłośników Opery i Operetki. W 2017 roku w Operze na Zamku w Szczecinie odbył się benefis z okazji 60-lecia jej pracy scenicznej, a podczas koncertu jubileuszowego na scenie wystąpiły córka Grażyna Brodzińska i wnuczka Natalia^[6].

Uroczystości pogrzebowe odbyły się w 91 rocznicę urodzin artystki, 24 stycznia 2025 w Szczecinie; została ona pochowana na Cmentarzu Centralnym^[7][8].

• Złoty Krzyż Zasługi (1978)
• Odznaka Honorowa Gryfa Pomorskiego (1967)
• Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1970)
• Złota Honorowa Odznaka Towarzystwa Przyjaciół Szczecina (1976, 1997)
• Medal za Zasługi dla Miasta Szczecina (2008)
• Krzyż Zasługi Królewskiego Orderu św. Stanisława Biskupa Męczennika (2018)
• trzykrotna laureatka nagrody Bursztynowego Pierścienia (1965, 1966, 1967)
• Statuetka 40-lecia Opery i Operetki (1997)
• nagroda marszałka województwa zachodniopomorskiego „Pro Arte” za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury (2021)

• Sprawa do załatwienia (1953) – piosenkarka w spektaklu telewizyjnym
• Irena do domu! (1955) – manikiurzystka w zakładzie fryzjerskim, sąsiadka Majewskich

• Andrzej Androchowicz. Irena Brodzińska. „Encyklopedia Pomorza Zachodniego” pomeranica.pl (dostęp 03.01.2025)
• Iwona Gacparska. Irena Brodzińska. Gen legendy. Szczecin 2021, 64 ss. ISBN 978-83-64070-49-5
• Matka, córka, wnuczka – trzy pokolenia szczecińskiej sceny muzycznej. prestizszczecin.pl. [dostęp 2022-03-10]. (pol.).

• Irena Brodzińska w bazie filmpolski.pl