Irena Schirtładze
![]() Irena Schirtładze | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Irena Schirtładze ps. „Irka” (ur. 7 kwietnia 1928 we Lwowie, zm. 14 września 1944 w Warszawie) – Gruzinka, w powstaniu warszawskim ochotniczka-sanitariuszka w batalionie „Parasol”.
Córka Arkadiusza Schirtładze i Janiny z d. Kicińskiej. W latach 1937–1939 mieszkała w Dęblinie. Jej ojciec był gruzińskim oficerem kontraktowym Wojska Polskiego (kapitanem lotnictwa). W Dęblinie szkolił polskich pilotów. Wziął udział w kampanii wrześniowej. Po agresji ZSRR na Polskę wzięty do niewoli przez Armię Czerwoną, zamordowany w Katyniu.
Irena Schirtładze dołączyła do batalionu „Parasol” w pierwszych dniach powstania warszawskiego w sierpniu 1944 roku podczas walk tego oddziału na Woli. Przydzielona do 3. kompanii przeszła szlak bojowy „Parasola” z Woli, przez Starówkę, Śródmieście, aż po Czerniaków, gdzie została ciężko ranna przy ul. Ludnej. Zmarła 14 września. Miała 16 lat.

Została odznaczona Krzyżem Walecznych. Pochowana w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek baonu „Parasol” na Powązkach Wojskowych w Warszawie (kwatera A24-10-2)[1].
Zobacz też
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Irena Schirtładze na Wirtualnym Murze Pamięci Muzeum Powstania Warszawskiego
- Biogram na stronie Muzeum Powstania Warszawskiego
