Józef Górka (1894–1945)
 | |
 starszy sierżant | |
| Data i miejsce urodzenia |
8 grudnia 1894 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
6 maja 1945 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Główne wojny i bitwy | |
.jpg) | |
| Odznaczenia | |
  _4r_BAR.svg.png){kind=small}    | |
Józef Górka (ur. 8 grudnia 1894 w Łodzienicy, zm. 6 maja 1945 w Ebensee) – starszy sierżant Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się 8 grudnia 1894 w Łodzienicy, w powiecie opawskim, w rodzinie Kacpra i Rozalii z Kulczyków[1].
W 1932 pełnił służbę w Wojskowym Więzieniu Śledczym Nr 1 w Warszawie na stanowisku podoficera rachunkowego[2].
Po powstaniu warszawskim skierowany do obozu przejściowego w Pruszkowie. 4 września 1944 przybył do obozu koncentracyjnego Auschwitz[3], a po pięciu dniach został przeniesiony do obozu Mauthausen[4]. Zmarł 6 maja 1945 w podobozie Ebensee, tuż po jego wyzwoleniu[5].
Był żonaty z Marią z Paradowskich, miał pięcioro dzieci: Krystynę (ur. 1922), Zdzisława (1924–2015), Zofię (ur. 1926), Jadwigę (ur. 1928) i Irenę (ur. 1930)[1][6]. Zdzisław Górka „Zdzich” walczył w powstaniu warszawskim w II plutonie 1 kompanii Zgrupowania „Kryska”[6].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7431[1][7][8]
- Krzyż Niepodległości – 9 listopada 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[9]
- Krzyż Walecznych czterokrotnie „za czyny orężne w bojach byłego 3 pp Legionów Polskich”[10]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[1]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[1]
- Medal Zwycięstwa[1]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Józef Górka. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.66-5776 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-12-03].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 19 marca 1932 roku, s. 200.
- ↑ Straty ↓, numer więźnia 194786.
- ↑ Straty ↓, numer więźnia 101510.
- ↑ Zmarli w obozie Mauthausen. Mauthausen Memorial. [dostęp 2021-01-10]..
- 1 2 Zdzisław Górka. Muzeum Powstania Warszawskiego. [dostęp 2024-12-03].
- ↑ Czajkowski 1930 ↓, s. 47.
- ↑ Quirini 1934 ↓, s. 82.
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 260, poz. 352.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 58 z 23 grudnia 1922 roku, s. 965.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2021-01-07].
- Czesław Czajkowski: Zarys historji wojennej 3-go pułku piechoty Legionów. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1930, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Eugeniusz Quirini: 3 Pułk Piechoty Legionów. W dwudziestą rocznicę 1914 – 30 IX – 1934. Jarosław: Zarząd Główny „Koła Trzeciaków” w Warszawie, 1934.
- Program „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką”. Fundacja „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. [dostęp 2022-01-04].