Józef Michał Białły

Józef Michał Białły
major artylerii major artylerii
Data i miejsce urodzenia

3 czerwca 1899
Warszawice

Data i miejsce śmierci

21 września 1939
Cześniki

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

51 pułk artylerii lekkiej

Stanowiska

dowódca dywizjonu

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (II RP)

Józef Michał Białły[a] (ur. 3 czerwca 1899 w Warszewicach, zm. 21 września 1939 pod Cześnikami) – major artylerii Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się w Warszewicach, w rodzinie Witolda[3]. Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłej armii niemieckiej[4].

Na kapitana został awansowany ze starszeństwem z 1 lipca 1925 roku w korpusie oficerów artylerii. W 1932 roku pełnił służbę w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim[5]. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 26. lokatą w korpusie oficerów artylerii[1][2]. Do września 1939 pełnił służbę w 3 Pułku Artylerii Lekkiej Legionów w Zamościu na stanowisku II zastępcy dowódcy pułku (kwatermistrza)[6].

W kampanii wrześniowej 1939 roku był dowódcą II dywizjonu 51 Pułku Artylerii Lekkiej[7][8]. 21 września 1939 roku poległ w bitwie pod Cześnikami[9]. Odpierając czwarty z kolei tego dnia atak, dowodząc bohaterską obroną artyleryjską. Około godziny 16.30 w chwili, gdy będąc już ranny odłamkiem granatu, strzelał osobiście z działa, zginął trafiony kulą karabinową[10][11]. Pochowany w kwaterze wojennej 1939 roku na cmentarzu parafialnym w Zamościu przy ulicy Róży Luksemburg[12].

Nagrobek J.M.Białłego na cmentarzu przy ul. PeOWiaków w Zamościu

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. W obu pracach Ryszarda Rybki i Kamila Stepana major Józef Michał Białły figuruje, jako „Biały”[1][2].

Przypisy

Bibliografia