Józefat Ochocki
| doktor teologii opat bazylianów w Owruczu | |
 Ostoja, herb rodziny Ochockich[2]. | |
| Data urodzenia |
ok. 1750 |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Inkardynacja | |
| Odznaczenia | |
 | |
Jozafat Ochocki OSBM herbu Ostoja (ur. ok. 1750 – zm. 1806) – opat bazylianów w Owruczu, doktor teologii, rektor szkół bazyliańskich, pamiętnikarz.
W 1790 należał do Komisji Cywilno-Wojskowej powiatu owruckiego od 1791 był jej prezesem. Odznaczony Orderem Świętego Stanisława w 1791 roku[3]. Członek sprzysiężenia litewskiego w 1793, w kwietniu 1794 aresztowany przez Rosjan w Żytomierzu. 1 lipca 1795 skazany na zesłanie na Syberię przebywał w Turyńsku. 10 grudnia 1796 na podstawie ukazu cara Pawła I odzyskał wolność. Powrócił do Owrucza zajął się gospodarka w klasztorze oraz spisaniem wspomnień z czasów pobytu na zasłaniu. Pamiętniki z opisami Syberii zostały wydane po raz pierwszy w 1857.
Zobacz też
Bibliografia
- Wacław Szczygielski Jozafat Ochocki h. Ostoja [w:] Polski Słownik Biograficzny tom XXIII wyd. 1978
- Zwycięstwo czy klęska? W 190 rocznicę powstania kościuszkowskiego, praca zbiorowa pod redakcją Henryka Kocója, Katowice 1984.
Przypisy
- S. J. Bieżanowski, Sapiens magni animi vmbra, conseruandae immortali memoriae [...] Gabrielis Ochocki [...], dvm in ecclesia B. M. V. in circulo Cracouiensi sepulchrales eius exuuiae [...] tumularentur, Kraków 1673, s. Av.
- ↑ S. J. Bieżanowski, Sapiens magni animi vmbra, conseruandae immortali memoriae [...] Gabrielis Ochocki [...], dvm in ecclesia B. M. V. in circulo Cracouiensi sepulchrales eius exuuiae [...] tumularentur, Kraków 1673, s. Av.
- ↑ Ciąg dalszy Kalendarzyka narodowego i obcego na rok ... 1792 czyli II część, z konstytycyami od roku 1788 dnia 6 października do roku 1791 dnia 23 grudnia przez daty oznaczonemi, s. 426.