Jędrzej Augustyński

Jędrzej Augustyński
„August”
Ilustracja
Jędrzej Augustyński
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia

1 listopada 1917
Hanower

Data i miejsce śmierci

13 sierpnia 1944
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

1939–1944

Siły zbrojne

Armia Krajowa

Jednostki

Batalion „Gustaw” Zgrupowania AK „Róg”

Stanowiska

instruktor, kwatermistrz, harcmistrz

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa
powstanie warszawskie

Jędrzej[1] Kazimierz Augustyński, ps. „August” (ur. 1 listopada 1917 w Hanowerze[2], poległ 13 sierpnia 1944 w Warszawie[3]) – żołnierz AK, Powstaniec Warszawski, harcmistrz Hufców Polskich, podporucznik, członek Naczelnictwa HP, oficer do zleceń w kompanii harcerskiej batalionu „Gustaw”[4][5].

Życiorys

Janina i Jędrzej Augustyńscy – portret ślubny (1943)
Upamiętnienie miejsca wybuchu niemieckiego pojazdu inżynieryjnego Borgward IV
List ks. Tomasza Rostworowskiego SJ do red. Zygmunta Augustyńskiego
Zbiorowa mogiła, w której spoczywa Jędrzej Augustyński z żoną Janiną z domu Zielewicz oraz innymi ofiarami wybuchu niemieckiego pojazdu inżynieryjnego Borgward IV w dniu 13. sierpnia 1944, cmentarz Powązki Wojskowe, kwatera B24
Tablica pamiątkowa na Powązkach Wojskowych w Warszawie

Był synem Zygmunta Augustyńskiego i Eugenii z d. Bartenbach. Edukację szkolną rozpoczął od prywatnej szkoły francuskiej, mieszczącej się przy ul. Noakowskiego w Warszawie. Następnie uczęszczał do szkoły Zofii Rontalerowej przy ul. Brackiej, z czasem przeniesionej na ul. Kredytową. W 1927 został uczniem Państwowego Gimnazjum im. Stefana Batorego, gdzie w 1935 złożył egzamin maturalny[6]. Po ukończeniu studiów w Szkole Głównej Handlowej zatrudnił się w firmie branży zbrojeniowej „Tissa”[7][8]. Miał dwie siostry Jadwigę Latoszyńską (1920–2019) oraz Marię Cisowską (1923–2007), z którą zamierzał po wojnie otworzyć sklep kolonialny i sprowadzać towary delikatesowe z zagranicy. Latem 1943 roku ożenił się z Janiną Zielewicz.

Był harcerzem[9], instruktorem, m.in. kwatermistrzem Szczepu 23 Warszawskich Drużyn Harcerskich i Zuchowych „Pomarańczarnia”[10][11], członkiem ONR[12][13]. W czasie okupacji działał w Hufcach Polskich. W powstaniu warszawskim w stopniu podporucznika pełnił obowiązki kwatermistrza kompanii harcerskiej batalionu „Gustaw” Zgrupowania AK „Róg”, w której żona była sanitariuszką. 13 sierpnia 1944 na ul. Kilińskiego oboje polegli od wybuchu niemieckiego pojazdu inżynieryjnego Borgward IV[14].

Imiona Jędrzeja Augustyńskiego i Janiny Augustyńskiej z domu Zielewicz widnieją na tablicy zbiorowej mogiły na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B-24). Jędrzej Augustyński znajduje się na liście strat kultury polskiej obok stryja, prof. Jana Augustyńskiego, dyrektora Gimnazjum Polskiego w Gdańsku[15].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Answers, eAnswers – ask any question and quickly get an answer from real people [online], eAnswers [dostęp 2018-08-12] (ang.).
  2. ↑ Intersim, Jędrzej Augustyński – ku pamięci. Ogrody Wspomnień. Cmentarz Internetowy [online], ogrodywspomnien.pl [dostęp 2018-08-12] (pol.).
  3. ↑ Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze--- Wydruk [online], cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2018-08-12] (pol.).
  4. ↑ Powstańcze Biogramy – Jędrzej Augustyński [online], www.1944.pl [dostęp 2018-08-12] (ang.).
  5. ↑ Jędrzej Augustyński 1917–1944 [online], www.harcerstwopolskie.pl [dostęp 2018-08-12] (pol.).
  6. ↑ Edmund Kujawski (red.), Witold Grabski (red.): „Pochodem idziemy...” Dzieje i legenda Szkoły im. Stefana Batorego w Warszawie. Warszawa: Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, 2003, s. 308. ISBN 83-06-02325-0.
  7. ↑ Gazeta Ludowa, nr 216, s. 2, z dnia 8 sierpnia 1946, Cyfrowe Mazowsze.
  8. ↑ Marek Piotr Deszczyński, Przegląd Historyczny, 85/1-2, 75-113, „Polski Eksport sprzętu wojskowego w okresie międzywojennym: (zarys problematyki)”, rok 1994.
  9. ↑ Geneza powołania Harcerstwa Polskiego – Hufców Polskich [online], harcerstwopolskie.pl [dostęp 2018-08-12] (pol.).
  10. ↑ 1939-1945 » Strona główna [online], pomaranczarnia.org [dostęp 2018-08-12] (pol.).
  11. ↑ Yann Picand, Dominique Dutoit, Szczep 23 Warszawskich Drużyn Harcerskich i Zuchowych „Pomarańczarnia” [online], dictionnaire.sensagent.leparisien.fr [dostęp 2018-08-12].
  12. ↑ Członkowie, „Muzeum ONR”, 3 listopada 2013 [dostęp 2018-08-12] (pol.).
  13. ↑ Harcerstwo Polskie – NSZ – Narodowe Siły Zbrojne [online], nsz.com.pl [dostęp 2018-08-12] [zarchiwizowane z adresu 2018-08-13] (pol.).
  14. ↑ Łukasz Mieszkowski, Tajemnicza rana, Virtualo, 6 sierpnia 2014, ISBN 978-83-7881-461-0 [dostęp 2018-08-12] (pol.).
  15. ↑ Bolesław (1893-1972) Olszewicz, Lista strat kultury polskiej: (1.IX.1939 – 1.III.1946), 1947 [dostęp 2018-08-17] (ang.).

Bibliografia

  • S. Podlewski, Przemarsz przez piekło, Warszawa 1957, s. 237–240
  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 6, redaktor naukowy Piotr Rozwadowski, Dom Wydawniczy „Bellona”, Warszawa 2004, ISBN 83-11-09586-8
  • Jadwiga Latoszyńska, Po prostu życie, Tarczyn 2000
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.