Język amami
| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
34 tys. | ||
| Pismo/alfabet | |||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | ryn (północny) ams (południowy) kzg (Kikai) tkn (Toku-no shima) | ||
| Glottolog | amam1245 | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język amami (amami: 島口 shima-yumuta; jap. 奄美語 amami-go) – język należący do grupy języków riukiuańskich.
W Japonii języki riukiuańskie traktowane są jako dialekty języka japońskiego, aczkolwiek ze względu na znaczne różnice względem języka japońskiego i niski stopień wzajemnej zrozumiałości, język amami należy raczej uznać za odrębny język, tworzący wraz z japońskim i innymi językami riukiuańskimi grupę języków japońskich. W zależności od klasyfikacji amami (amami-oshima, północnoriukiuański) traktowany jest jako dialekt riukiuańskiego lub osobny język[1].
Etnolekt północnoriukiuański, którego używa się na wyspach Amami, dzieli się na północny (zwany górnym) i południowy (dolny)[1].
Przypisy
- 1 2 Alfred F. Majewicz, Języki świata i ich klasyfikowanie, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, s. 54–56, ISBN 83-01-08163-5, OCLC 749247655 [zarchiwizowane] (pol.).