Język blaan
| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
241 tys. (2000–2007) | ||
| Pismo/alfabet | |||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| Kody języka | |||
| Glottolog | blaa1241 | ||
| WALS | biq | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język blaan (a. bilaan)[1][2] – język austronezyjski z grupy języków filipińskich[2]. Posługuje się nim blisko 241 tys. osób (2000–2007), mieszkańców regionów Davao i Soccsksargen w południowych Filipinach[3][4].
Ethnologue odrębnie rozpatruje dwie odmiany blaan: koronadal i sarangani[3][4]. Blaan jest blisko spokrewniony z tboli[1]. W użyciu są też inne języki (m.in. filipiński, angielski i cebuański)[3][4].
Jest zapisywany alfabetem łacińskim[3][4].
Przypisy
- 1 2 Doris Porter, A Tboli Grammar, Manila: Linguistic Society of the Philippines, 1977 (Philippine Journal of Linguistics, Special Monograph 7), s. 1, OCLC 781488321 [dostęp 2024-03-09] (ang.).
- 1 2 Blust 1991 ↓, s. 81.
- 1 2 3 4 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Blaan, Koronadal, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- 1 2 3 4 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Blaan, Sarangani, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
Bibliografia
- Robert Blust, The Greater Central Philippines Hypothesis, „Oceanic Linguistics”, 30 (2), 1991, s. 73–129, DOI: 10.2307/3623084, ISSN 0029-8115, OCLC 6015220379, JSTOR: 3623084 (ang.).