Język bobot
| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
4500 (1989)[1] | ||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| Ethnologue | 6b zagrożony↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | bty | ||
| IETF | bty | ||
| Glottolog | bobo1254 | ||
| Ethnologue | bty | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język bobot, także: ahtiago, atiahu, hatumeten, ntau, werinama – język austronezyjski używany w prowincji Moluki w Indonezji, na wyspie Seram. Według danych z 1989 roku posługuje się nim 4500 osób[1][2].
Jego użytkownicy zamieszkują fragment wschodniej części wyspy (kecamatan Werinama, kabupaten Seram Bagian Timur, od wsi Atiahu na południowym wschodzie do Kota Baru; także wioska Tunsai w rejonie Liana)[1].
Hatumeten to również nazwa jednej z wsi na wybrzeżu[3].
Nie wykształcił piśmiennictwa[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Bobot, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-08-02] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-11] (ang.).
- ↑ Loski i Loski 1989 ↓, s. 122.
- ↑ Collins 1986 ↓, s. 125.
Bibliografia
- James T. Collins, Eastern Seram: a subgrouping argument, [w:] Paul Geraghty, Lois Carrington, Stephen A. Wurm (red.), Focal II: Papers from the Fourth International Conference on Austronesian Linguistics, Canberra: Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, Australian National University, 1986 (Pacific Linguistics C-94), s. 123–146, DOI: 10.15144/PL-C94.123, ISBN 978-0-85883-345-6, OCLC 15506685 [dostęp 2023-05-17] (ang.).
- Russel A. Loski, Gail M. Loski, The Languages Indigenous to Eastern Seram and Adjacent Islands, [w:] Wyn D. Laidig (red.), Workpapers in Indonesian Languages and Cultures, t. 6: Maluku, Summer Institute of Linguistics, 1989, s. 103–141 [dostęp 2023-05-17] (ang.).