Język loun
| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących | |||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| UNESCO | 5 krytycznie zagrożony↗ | ||
| Ethnologue | 10 wymarły↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | lox | ||
| IETF | lox | ||
| Glottolog | loun1239 | ||
| Ethnologue | lox | ||
| BPS | 0737 3 | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język loun – wymarły język austronezyjski z wyspy Seram w prowincji Moluki w Indonezji[1]. Pierwotnie był używany we wsi Loun[2].
W 1978 r. nie był już w powszechnym użyciu, zachował się jedynie w postaci fragmentarycznych wspomnień (wśród niektórych mieszkańców wsi Latea, uważających się za potomków ludności Loun). Choć część osób wciąż potrafiła przywołać pewne elementy słownictwa, to J.T. Collins nie zdołał zebrać spójnych i kompletnych danych leksykalnych. Można przyjąć, że już wtedy był językiem wymarłym[2].
Został wyparty przez malajski amboński i indonezyjski[1][3].
Przypisy
- 1 2 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Loun, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- 1 2 Collins 2022 ↓, s. 156.
- ↑ Wurm 2007 ↓, s. 511.
Bibliografia
- James T. Collins, Language death in Indonesia: a sociocultural pandemic, „Linguistik Indonesia”, 40 (2), 2022, s. 141–164, DOI: 10.26499/li.v40i2.347, ISSN 0215-4846, OCLC 9584948491 (ang.).
- Stephen Wurm, Australasia and the Pacific, [w:] Christopher Moseley (red.), Encyclopedia of the World’s Endangered Languages, Abingdon–New York: Routledge, 2007, s. 425–577, DOI: 10.4324/9780203645659, ISBN 978-0-203-64565-9, OCLC 47983733 (ang.).