Język waskia
Język waskia (a. vaskia, woskia) – język papuaski używany w prowincji Madang w Papui-Nowej Gwinei, w północnej części wyspy Karkar. Według danych z 2007 r. posługuje się nim 20 tys. osób[1].
Znacznie wpłynął na austronezyjski język takia (również z wyspy Karkar), doprowadzając do przekształcenia jego składni i semantyki (ang. metatypy)[2].
Społeczność zamieszkuje zwarty geograficznie obszar, co sprawia, że zróżnicowanie wewnętrzne jest niewielkie[3]. Pewien dialekt waskia jest używany we wsi Tokain na wybrzeżu prowincji Madang[4].
Dokumentacją języka waskia zajmowali się badacze związani z Summer Institute of Linguistics, autorzy słownika z 1985 r.[5] We wcześniejszej publikacji z 1978 r. (Pacific Linguistics) zawarto dane gramatyczne i leksykalne[6]. Jest zapisywany alfabetem łacińskim[1].
Przypisy
- 1 2 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Waskia, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2022-07-30] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- ↑ Heine 2008 ↓, s. 45.
- ↑ Ross i Paol 1978 ↓, s. 1.
- ↑ Barker i Lee 1985 ↓, s. 4.
- ↑ Barker i Lee 1985 ↓.
- ↑ Ross i Paol 1978 ↓.
Bibliografia
- Fay Barker, Janet Lee, Waskia Diksenari: Waskia, Tok Pisin, English, Ukarumpa: Summer Institute of Linguistics, 1985 (Dictionaries of Papua New Guinea 7), ISBN 9980-0-0149-6, OCLC 18753034 [dostęp 2024-03-06] (ang.).
- Bernd Heine, Contact-induced word order change without word order change, [w:] Peter Siemund, Noemi Kintana (red.), Language Contact and Contact Languages, Amsterdam: John Benjamins Publishing, 2008 (Hamburg Studies on Multilingualism 7), s. 33–60, DOI: 10.1075/hsm.7.04hei, ISBN 978-90-272-1927-5 [dostęp 2022-07-29] (ang.).
- Malcolm Ross, John Natu Paol, A Waskia Grammar Sketch and Vocabulary, Canberra: Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, Australian National University, 1978 (Pacific Linguistics B-56), DOI: 10.15144/PL-B56, ISBN 0-85883-174-0, OCLC 4524381 (ang.).