Jan Krasicki (filozof)

Jan Krasicki
Państwo działania

 Polska

Data urodzenia

1954[1]

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: filozofia rosyjska, antropologia filozoficzna, filozofia religii, metafizyka[2]
Alma Mater

Uniwersytet Wrocławski

Doktorat

1992[2]

Habilitacja

28 czerwca 2004[2]

Profesura

25 czerwca 2013[2]

Jan Krasicki (ur. 1954) – polski filozof, dr hab. nauk humanistycznych, profesor zwyczajny Instytutu Filozofii Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego[2].

Życiorys

W 1979 ukończył studia z filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim[2]. W 1992 obronił pracę doktorską Eschatologia i mesjanizm. Studium światopoglądu Mariana Zdziechowskiego, 28 czerwca 2004 habilitował się na podstawie dorobku naukowego i pracy[2]. 25 czerwca 2013 nadano mu tytuł profesora w zakresie nauk humanistycznych[2].

Objął funkcję profesora zwyczajnego w Instytucie Filozofii na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego, a także profesora w Instytucie Filozofii na Wydziale Historycznym i Pedagogicznym[2].

Publikacje

  • 2006: Apologia Dobra Włodzimierza Sołowiowa[2]
  • 2008: O dwóch takich co "niczyj" byli (A.N. Bierdiajew i A.A. Jermiczow)[2]
  • 2008: Dziecko a zło[2]
  • 2008: Eschaton i zło: Mikołaj Bierdiajew[2]
  • Bierdiajew i inni. W kręgu myśli rosyjskiego renesansu filozoficzno-religijnego. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2012, seria: Filozofia Rosyjska. ISBN 978-83-738-3621-1.

Przypisy

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.