Jan Leluch
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1941-1966 |
| Formacja | |
| Jednostki |
NKWD |
| Stanowiska |
|
Jan Leluch, ps. „Marek” (ur. 25 grudnia 1914 w Niewirkowie, zm. 11 maja 2000 w Warszawie) – oficer aparatu bezpieczeństwa PRL.
Życiorys
Syn Stanisława i Zofii. Członek radzieckiej grupy dywersyjno-operacyjnej NKWD na Wołyniu (1941-1944), następnie funkcjonariusz organów bezpieczeństwa publicznego, m.in. Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Tomaszowie Lubelskim (1944-1946)[1], szef PUBP w Biłgoraju (1946-1947), naczelnik wydziału V Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Lublinie (1947-1950), szef WUBP w Bydgoszczy (1950-1953), zastępca naczelnika szkół operacyjnych Departamentu Kadr i Szkolenia Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (1953), komendant Krajowego Ośrodka Szkoleniowego MBP w Gdańsku (1953-1955), komendant Centrum Wyszkolenia Komitetu ds. Bezpieczeństwa Publicznego w Legionowie (1955-1956), komendant Centrum Wyszkolenia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych tamże (1956-1961), zastępca dyrektora Biura Rejestracji Cudzoziemców MSW (1961-1965), z-ca dyr. Zarządu Kontroli Ruchu Granicznego MSW (1965-1966)[2].
Pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym w Wólce Węglowej w Warszawie[3].
Przypisy
- ↑ Waldemar W. Bednarski: Z dziejów okupacji Ziemi Tomaszowskiej przez Armię Czerwoną oraz terroru UB-NKWD, Radzyński Rocznik Humanistyczny nr 5, 2007 [w:]
- ↑ Biogram IPN
- ↑ Jan Leluch [online], timenote.info [dostęp 2020-12-03] (pol.).