Jan Wultański
| Data i miejsce urodzenia |
10 listopada 1904 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
15 września 1939 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1927–1939 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
56 Pułk Piechoty Wielkopolskiej |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Jan Wultański (ur. 10 listopada 1904 w Wielgolesie, zm. 15 września 1939 w Osmolinie) – polski wojskowy, kapitan Wojska Polskiego.
Życiorys
Syn Szczepana i Katarzyny z d. Szczerba. Miał brata, Stanisława[1].
Uczęszczał do szkoły powszechnej w Obrytem, a następnie do Państwowej Preparandy Nauczycielskiej w Pułtusku. W 1927 roku zdał maturę w Seminarium Nauczycielskim w Pułtusku[1]. W 1928 roku ukończył roczny kurs unitarny w Szkole Podchorążych Piechoty, 30 czerwca 1928 roku zakwalifikowany został do Oficerskiej Szkoły Piechoty. W 1930 roku został awansowany do stopnia podporucznika i przydzielony do 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej. W 1935 roku został przydzielony do 29 Pułku Strzelców Kaniowskich[1].
Podczas kampanii wrześniowej był dowódcą kompanii przeciwpancernej 29 Pułku Strzelców Kaniowskich, z którym brał udział m.in. w bitwie nad Bzurą[1]. Zginął 15 września 1939 roku w Osmolinie, rozerwany w wyniku wybuchu niemieckiej bomby lotniczej[1]. Został pochowany w zbiorowej mogile w Osmolinie[1].
Był członkiem Polskiego Związku Łowieckiego[1].
Odznaczenia
Został odznaczony Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę. 29 września 1939 roku został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari[1].