Jaskinia pod Śnieżną Studnią

Jaskinia pod Śnieżną Studnią

Plan jaskini
Państwo	Polska
Województwo	małopolskie
Położenie	Tatry Zachodnie Dolina Małej Łąki
Właściciel	Skarb Państwa (Tatrzański Park Narodowy)
Długość	153 m
Głębokość	22,2 m
Deniwelacja	22,2 m
Wysokość otworów	1690 m n.p.m.
Wysokość otworów nad dnem doliny	175 m
Ekspozycja otworów	ku E
Data odkrycia	1959 – 1961 rok
Odkrywca	grotołazi z Zakopanego
Kod	(nr inwentarzowy PIG) T.E-12.11
Położenie na mapie Tatr Jaskinia pod Śnieżną Studnią
Położenie na mapie Karpat Jaskinia pod Śnieżną Studnią
49°14′31″N 19°51′21″E/49,241825 19,855858

Jaskinia pod Śnieżną Studnią (Jaskinia Upłazkowa) – do 2019 roku osobna jaskinia, a później jedna z części jaskini Śnieżna Studnia. Znajduje się w Dolinie Małej Łąki w Tatrach Zachodnich. Wejście do niej znajduje się w Niżniej Świstówce pod ścianami opadającymi z Kotlin na wysokości 1690 metrów n.p.m.^[1] Długość jaskini wynosi 153 metry, a jej deniwelacja 22,2 metra.

Z otworu wejściowego prowadzi ciasny przełaz do salki, z której korytarzyk z niewielkimi progami wiedzie do zacisku z prożkiem. Za nim dochodzi się do obszernej Sali z Kopczykiem o szerokości 10 metrów, 6 metrów długości i wysokości do 5 metrów. Jej dno pokryte jest wantami. Stąd:

• prostym i obszernym korytarzem można przejść około 20 metrów. Na jego końcu znajduje się najgłębiej położone miejsce w jaskini: −22,2 metrów.
• wejść do 5-metrowego meandra zaczynającego się w zachodniej części sali.
• iść wąskim meandrem zaczynającym się w stropie sali, który doprowadza do salki. Znajduje się w niej okno urywające się 5-metrowym progiem do Sali z Kopczykiem. We wschodniej części salki jest wejście do zacisku, za którym znajduje się ciasny meander. Po 5 metrach dochodzi się nim do rozwidlenia. W lewo w dół odchodzi ciasny korytarzyk prowadzący do okna znajdującego we wschodniej ścianie Sali z Kopczykiem. Idąc natomiast korytarzykiem o kolistym przekroju, po 10 metrach dochodzi się do zawaliska^[2].

W jaskini brak jest nacieków. Ściany są mokre. W pobliżu otworu rosną mchy, glony i porosty.

W jaskini mieszkają nietoperze^[2].

Jaskinia została odkryta w latach 1959–1961 przy okazji badania okolic Śnieżnej Studni. Odkrywcy, prawdopodobnie grotołazi zakopiańscy, usypali w jaskini kopczyk. Stąd nazwa Sala z Kopczykiem.

W roku 2004 odkryto 55 metrów nowych korytarzy.

Ostatnich pomiarów jaskini dokonano w sierpniu 2015 roku^[2].

W 2019 roku połączono Jaskinię pod Śnieżną Studnią z jaskinią Śnieżna Studnia^[3].