Jerzy Mamcarz

Jerzy Mamcarz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

31 lipca 1952
Mielec

Data i miejsce śmierci

17 grudnia 2023
Warszawa

Instrumenty

gitara

Gatunki

muzyka rozrywkowa

Zawód

kompozytor, gitarzysta,

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”
Strona internetowa

Jerzy Mamcarz (ur. 31 lipca 1952 w Mielcu, zm. 17 grudnia 2023[1] w Warszawie[2]) – polski pieśniarz, poeta, kompozytor, autor piosenek, gitarzysta, satyryk, absolwent Politechniki Krakowskiej, członek ZASP, członek sekcji literackiej Związku Polskich Autorów i Kompozytorów ZAKR (od 2012 r. przewodniczący Literackiej Komisji Kwalifikacyjnej, od 16 lipca 2020 prezes), członek sekcji literackiej i kompozytorów ZAiKS-u, członek STOART, członek ZZTK (od 2016 r. członek Zarządu), prezes Stowarzyszenia Warszawska Scena Bardów, pomysłodawca i dyrektor artystyczny Festiwalu im. Jonasza Kofty Moja Wolności (w 2020 r. XIV edycja).

Życiorys

Urodził się w rodzinie Jana (1914–1988) i Franciszki z domu Piątek (1919–2007)[3][4]. Ukończył Technikum Elektryczne w Mielcu, maturę zdał w 1972 r. W latach 1972–1979 pracował w WSK Mielec jako technolog, a następnie został zatrudniony w Gminnym Ośrodku Kultury w Wojsławiu na stanowisku instruktora muzycznego. W 1980 r. ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej (kierunek – pojazdy samochodowe) i uzyskał tytuł inżyniera[3]. W latach 1980–1981 należał do kabaretu Piwnica pod Baranami. Po zdaniu egzaminu przed Państwową Komisją Egzaminacyjną w Warszawie (z przewodniczącym prof. Aleksandrem Bardinim) 28 października 1982 r. otrzymał uprawnienia do wykonywania zawodu piosenkarza[3]. W latach 1982–1988 pracował w kabarecie „Ostatnia Zmiana” przy ZPR Warszawa razem z m.in. Janem Himilsbachem, Anitą Dymszówną, Jerzym Cnotą, Wiesławem Niderausem, Stefanem Zachem i Bronisławem Wrocławskim. Następnie w latach 1988–1989 współpracował z Młodzieżową Agencją Koncertową w Warszawie, przygotowując koncerty, m.in. wspólnie z Tomaszem Raczkiem, pt. Ze sztuką na Ty. Od 1990 r. prowadził własną Agencję Artystyczną MAART.

W 1989 r. reprezentował Program III Polskiego Radia na Festiwalu OIRT Redakcji Rozrywki w Pradze. To wystąpienie zaowocowało w 1990 r. recitalem na Tage der Leichten Musik w radiu Hessischer Rundfunk we Frankfurcie nad Menem. Muzyk wykonał własne utwory w tłumaczeniu prof. Zdzisława Wawrzyniaka.

Telewizja emitowała jego recitale Na początku słowa (reż. Marian Ligęza) i Jeszcze skrzydła mam odrosną (reż. Barbara Sałacka). Audycje zostały zrealizowane w Gdańsku i Warszawie dla TVP2. Wydał również płytę pt. …jeszcze tańczą ogrody (Polskie Nagrania Edition 1997) nagraną z orkiestrą Zygmunta Kukli oraz książkę poetycką pod tym samym tytułem. Publikacja została wydana w 1998 r. przez Dom Wydawniczy Bellona i zawierała teksty piosenek, które zinterpretował graficznie Krzysztof Litwin.

W 2009 r. ukazała się kolejna płyta J. Mamcarza pt. Lustrum, która zawierała nowe utwory nagrane z Marcinem Partyką. Autor podczas tworzenia dzieła korzystał również z archiwów Polskiego Radia w Warszawie i Rzeszowie. W 2015 r. wydał płytę CD pt. Romans na łyżworolkach (D: Warner Music Poland). W 2017 r. wydał książkę pt. PONTE - przewodnik poetycki Italia (Wydawnictwo Duży Format) z rysunkami Franciszka Maśluszczaka. Następnie w 2020 r. wydał książkę pt. Przewodnik poetycki - POLSKA - perły architektury z rysunkami Franciszka Maśluszczaka oraz płytę Słowno-muzyczny przewodnik poetycki POLSKA w ramach projektu „Kultura w sieci”.

Uczestniczył w wielu Warsztatach Piosenkarskich w Lublińcu. Był laureatem wielu odznaczeń oraz konkursów i przeglądów m.in. w Myśliborzu, Olsztynie, Toruniu, Wałczu, Tarnowie, Krakowie i Rzeszowie.

W 1998 r. pieśń z pierwszej płyty pt. Śmieszna lub smutna piosenka o Don Kichotach znajdowała się przez wiele miesięcy, a przez 3 miesiące zajmowała 1. miejsce, na Liście Przebojów w kategorii Piosenka Literacka w I Programie Polskiego Radia. Natomiast pieśń Zbyt późno (2015) z ostatniej płyty była Piosenką Dnia Jedynki.

Z recitalami występował m.in. w: Teatrze Rampa, Starej Prochowni, Teatrze na Woli, klubach i kabaretach – Piwnicy pod Baranami, Klubie Aktora, Klubie Pod Harendą, kabarecie Loch Camelot, a także w cyklach: Ogrody Frascati, Galeria Śpiewających Poetów, Poznaj Bardów. Wielokrotnie brał udział w koncercie Premiery w ramach Międzynarodowego Festiwalu Bardów OPPA w Warszawie. Występował w programach radiowych i telewizyjnych jak Muzyczna Jedynka, Poranek z Polsatem, Kawa czy Herbata, Halo Polonia, Akademia Rozrywki III Programu Polskiego Radia.

W programach łączył nastrojową poezję z satyrą. Wykonywał recitale w pełni autorskie, jak również sięgał po twórczość współczesnych polskich poetów. Tworzył także kalambury, aforyzmy, sentencje, którym nadał tytuł – Krótkie Mieszkanka. Był autorem nowych pojęć – anegdotyk i przewodnik poetycki.

Były prezes grupy artystycznej Warszawska Scena Bardów, wykonawca i konferansjer koncertów kabaretu literackiego, który tworzyli: Andrzej Brzeski, Piotr Bakal, Krzysztof Daukszewicz, Andrzej Garczarek, Jerzy Filar, Stanisław Klawe, Ryszard Makowski, Marek Majewski, Tomasz Szwed, Kuba Sienkiewicz.

Był pomysłodawcą i dyrektorem artystycznym Festiwalu im. Jonasza Kofty Moja Wolności, w ramach którego organizowany jest konkurs wokalny dla młodych wykonawców. Festiwal jest organizowany od 2006 r. i należy do czołówki festiwali poświęconych piosence artystycznej. W 2019 r. w CPK Praga-Południe uruchomił cykl koncertów pt. Scena Autorów ZAKR.

Jako prezes ZAKR zorganizował i poprowadził w Teatrze Rampa koncert jubileuszowy 75 lat ZAKR (20.12.2020 r). Wydarzenie jest dostępne na profilu YouTube.

Wraz z żoną filolożką Barbarą mieszkał w Warszawie. Utrzymywał stały kontakt ze swoim rodzinnym miastem, m.in. poprzez Grupę Literacką Słowo, gdzie publikował nowe wiersze w zbiorowych wydawnictwach.

Zmarł w Warszawie i został pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu (sektor VII-2-2)[4].

Dyskografia

  • „...jeszcze tańczą ogrody” (Polskie Nagrania Edition 1995) (MC)
  • „...jeszcze tańczą ogrody” (Polskie Nagrania Edition 1997) (CD – z orkiestrą Zygmunta Kukli)
  • „...jeszcze tańczą ogrody” (Dom Wydawniczy Bellona 1998) (książka z interpretacjami graficznymi Krzysztofa Litwina + CD)
  • „Spojrzenia dotyk - prawie erotyk” 2005 /MAART/ (singiel ze Zbigniewem Jakubkiem)
  • „Bardowie ZAKR” 2006 (2xCD) /WSB/ (opracowanie i udział)
  • „Lustrum” 2009 (CD) /WSB, Fonografika/ (m.in. z Marcinem Partyką)
  • „Romans na łyżworolkach” 2015 D: Warner Music Poland
  • „Laureaci Festiwalu im. Jonasza Kofty Moja  Wolności 2007–2015” 2x CD 2016 r. (układ, wybór i opracowanie) Wyd. WSB i CPK Praga-Południe
  • „PONTE - przewodnik poetycki Italia” (Wydawnictwo Duży Format 2017 r.) – książka poetycka z rysunkami Franciszka Maśluszczaka
  • „Tęsknię za Mikołajem” – singel Warner Music Poland 2017 r.
  • „Przewodnik poetycki - POLSKA - perły architektury”, książka poetycka z rysunkami Franciszka Maśluszczaka 2020 r.
  • „Słowno-muzyczny przewodnik poetycki - POLSKA” - CD 2020 r., w ramach projektu „Kultura w sieci”

Telewizja

  • 1985–1986 Zapiski Kabaretowe Bogdana Wrocławskiego TVP Gdańsk reż. Marian Ligęza dla TVP 2 cykl 5 odcinków
  • 1987 Recital Na początku słowa TVP Gdańsk reż. Marian Ligęza dla TVP 2
  • 1990 Recital Jeszcze skrzydła nam odrosną reż. Barbara Sałacka TVP 2
  • 2008 Film biograficzny reż. Andrzej Potocki TVP Rzeszów

Nagrody, wyróżnienia i odznaczenia

Przypisy

  1. Zmarł Jerzy Mamcarz, mielecki poeta i pieśniarz. hej.mielec.pl. [dostęp 2023-12-17]. (pol.).
  2. Jerzy Mamcarz [online], rejestry-notarialne.pl, 17 stycznia 2024, 2262692 [dostęp 2025-03-29].
  3. 1 2 3 4 Litera M (MA-MARZ) – Encyklopedia miasta Mielca [online] [dostęp 2025-05-08].
  4. 1 2 Cmentarz Komunalny w Mielcu [online], cmentarz.mielec.pl [dostęp 2025-05-08].
  5. M.P. z 2016 r. poz. 855.
  6. Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis [online], Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego [dostęp 2025-05-08].
  7. 18 odznaczonych przez ministra kultury w Międzynarodowy Dzień Teatru [online], wpolityce.pl, 27 marca 2019 [dostęp 2019-04-10].
  8. M.P. z 2022 r. poz. 313.
  9. Laureaci Nagród ZAiKS-u [online], www.zaiks.org.pl [dostęp 2025-05-08].