Jerzy Mamcarz
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia |
31 lipca 1952 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
17 grudnia 2023 |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
Jerzy Mamcarz (ur. 31 lipca 1952 w Mielcu, zm. 17 grudnia 2023[1] w Warszawie[2]) – polski pieśniarz, poeta, kompozytor, autor piosenek, gitarzysta, satyryk, absolwent Politechniki Krakowskiej, członek ZASP, członek sekcji literackiej Związku Polskich Autorów i Kompozytorów ZAKR (od 2012 r. przewodniczący Literackiej Komisji Kwalifikacyjnej, od 16 lipca 2020 prezes), członek sekcji literackiej i kompozytorów ZAiKS-u, członek STOART, członek ZZTK (od 2016 r. członek Zarządu), prezes Stowarzyszenia Warszawska Scena Bardów, pomysłodawca i dyrektor artystyczny Festiwalu im. Jonasza Kofty Moja Wolności (w 2020 r. XIV edycja).
Życiorys
Urodził się w rodzinie Jana (1914–1988) i Franciszki z domu Piątek (1919–2007)[3][4]. Ukończył Technikum Elektryczne w Mielcu, maturę zdał w 1972 r. W latach 1972–1979 pracował w WSK Mielec jako technolog, a następnie został zatrudniony w Gminnym Ośrodku Kultury w Wojsławiu na stanowisku instruktora muzycznego. W 1980 r. ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej (kierunek – pojazdy samochodowe) i uzyskał tytuł inżyniera[3]. W latach 1980–1981 należał do kabaretu Piwnica pod Baranami. Po zdaniu egzaminu przed Państwową Komisją Egzaminacyjną w Warszawie (z przewodniczącym prof. Aleksandrem Bardinim) 28 października 1982 r. otrzymał uprawnienia do wykonywania zawodu piosenkarza[3]. W latach 1982–1988 pracował w kabarecie „Ostatnia Zmiana” przy ZPR Warszawa razem z m.in. Janem Himilsbachem, Anitą Dymszówną, Jerzym Cnotą, Wiesławem Niderausem, Stefanem Zachem i Bronisławem Wrocławskim. Następnie w latach 1988–1989 współpracował z Młodzieżową Agencją Koncertową w Warszawie, przygotowując koncerty, m.in. wspólnie z Tomaszem Raczkiem, pt. Ze sztuką na Ty. Od 1990 r. prowadził własną Agencję Artystyczną MAART.
W 1989 r. reprezentował Program III Polskiego Radia na Festiwalu OIRT Redakcji Rozrywki w Pradze. To wystąpienie zaowocowało w 1990 r. recitalem na Tage der Leichten Musik w radiu Hessischer Rundfunk we Frankfurcie nad Menem. Muzyk wykonał własne utwory w tłumaczeniu prof. Zdzisława Wawrzyniaka.
Telewizja emitowała jego recitale Na początku słowa (reż. Marian Ligęza) i Jeszcze skrzydła mam odrosną (reż. Barbara Sałacka). Audycje zostały zrealizowane w Gdańsku i Warszawie dla TVP2. Wydał również płytę pt. …jeszcze tańczą ogrody (Polskie Nagrania Edition 1997) nagraną z orkiestrą Zygmunta Kukli oraz książkę poetycką pod tym samym tytułem. Publikacja została wydana w 1998 r. przez Dom Wydawniczy Bellona i zawierała teksty piosenek, które zinterpretował graficznie Krzysztof Litwin.
W 2009 r. ukazała się kolejna płyta J. Mamcarza pt. Lustrum, która zawierała nowe utwory nagrane z Marcinem Partyką. Autor podczas tworzenia dzieła korzystał również z archiwów Polskiego Radia w Warszawie i Rzeszowie. W 2015 r. wydał płytę CD pt. Romans na łyżworolkach (D: Warner Music Poland). W 2017 r. wydał książkę pt. PONTE - przewodnik poetycki Italia (Wydawnictwo Duży Format) z rysunkami Franciszka Maśluszczaka. Następnie w 2020 r. wydał książkę pt. Przewodnik poetycki - POLSKA - perły architektury z rysunkami Franciszka Maśluszczaka oraz płytę Słowno-muzyczny przewodnik poetycki POLSKA w ramach projektu „Kultura w sieci”.
Uczestniczył w wielu Warsztatach Piosenkarskich w Lublińcu. Był laureatem wielu odznaczeń oraz konkursów i przeglądów m.in. w Myśliborzu, Olsztynie, Toruniu, Wałczu, Tarnowie, Krakowie i Rzeszowie.
W 1998 r. pieśń z pierwszej płyty pt. Śmieszna lub smutna piosenka o Don Kichotach znajdowała się przez wiele miesięcy, a przez 3 miesiące zajmowała 1. miejsce, na Liście Przebojów w kategorii Piosenka Literacka w I Programie Polskiego Radia. Natomiast pieśń Zbyt późno (2015) z ostatniej płyty była Piosenką Dnia Jedynki.
Z recitalami występował m.in. w: Teatrze Rampa, Starej Prochowni, Teatrze na Woli, klubach i kabaretach – Piwnicy pod Baranami, Klubie Aktora, Klubie Pod Harendą, kabarecie Loch Camelot, a także w cyklach: Ogrody Frascati, Galeria Śpiewających Poetów, Poznaj Bardów. Wielokrotnie brał udział w koncercie Premiery w ramach Międzynarodowego Festiwalu Bardów OPPA w Warszawie. Występował w programach radiowych i telewizyjnych jak Muzyczna Jedynka, Poranek z Polsatem, Kawa czy Herbata, Halo Polonia, Akademia Rozrywki III Programu Polskiego Radia.
W programach łączył nastrojową poezję z satyrą. Wykonywał recitale w pełni autorskie, jak również sięgał po twórczość współczesnych polskich poetów. Tworzył także kalambury, aforyzmy, sentencje, którym nadał tytuł – Krótkie Mieszkanka. Był autorem nowych pojęć – anegdotyk i przewodnik poetycki.
Były prezes grupy artystycznej Warszawska Scena Bardów, wykonawca i konferansjer koncertów kabaretu literackiego, który tworzyli: Andrzej Brzeski, Piotr Bakal, Krzysztof Daukszewicz, Andrzej Garczarek, Jerzy Filar, Stanisław Klawe, Ryszard Makowski, Marek Majewski, Tomasz Szwed, Kuba Sienkiewicz.
Był pomysłodawcą i dyrektorem artystycznym Festiwalu im. Jonasza Kofty Moja Wolności, w ramach którego organizowany jest konkurs wokalny dla młodych wykonawców. Festiwal jest organizowany od 2006 r. i należy do czołówki festiwali poświęconych piosence artystycznej. W 2019 r. w CPK Praga-Południe uruchomił cykl koncertów pt. Scena Autorów ZAKR.
Jako prezes ZAKR zorganizował i poprowadził w Teatrze Rampa koncert jubileuszowy 75 lat ZAKR (20.12.2020 r). Wydarzenie jest dostępne na profilu YouTube.
Wraz z żoną filolożką Barbarą mieszkał w Warszawie. Utrzymywał stały kontakt ze swoim rodzinnym miastem, m.in. poprzez Grupę Literacką Słowo, gdzie publikował nowe wiersze w zbiorowych wydawnictwach.
Zmarł w Warszawie i został pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu (sektor VII-2-2)[4].
Dyskografia
- „...jeszcze tańczą ogrody” (Polskie Nagrania Edition 1995) (MC)
- „...jeszcze tańczą ogrody” (Polskie Nagrania Edition 1997) (CD – z orkiestrą Zygmunta Kukli)
- „...jeszcze tańczą ogrody” (Dom Wydawniczy Bellona 1998) (książka z interpretacjami graficznymi Krzysztofa Litwina + CD)
- „Spojrzenia dotyk - prawie erotyk” 2005 /MAART/ (singiel ze Zbigniewem Jakubkiem)
- „Bardowie ZAKR” 2006 (2xCD) /WSB/ (opracowanie i udział)
- „Lustrum” 2009 (CD) /WSB, Fonografika/ (m.in. z Marcinem Partyką)
- „Romans na łyżworolkach” 2015 D: Warner Music Poland
- „Laureaci Festiwalu im. Jonasza Kofty Moja Wolności 2007–2015” 2x CD 2016 r. (układ, wybór i opracowanie) Wyd. WSB i CPK Praga-Południe
- „PONTE - przewodnik poetycki Italia” (Wydawnictwo Duży Format 2017 r.) – książka poetycka z rysunkami Franciszka Maśluszczaka
- „Tęsknię za Mikołajem” – singel Warner Music Poland 2017 r.
- „Przewodnik poetycki - POLSKA - perły architektury”, książka poetycka z rysunkami Franciszka Maśluszczaka 2020 r.
- „Słowno-muzyczny przewodnik poetycki - POLSKA” - CD 2020 r., w ramach projektu „Kultura w sieci”
Telewizja
- 1985–1986 Zapiski Kabaretowe Bogdana Wrocławskiego TVP Gdańsk reż. Marian Ligęza dla TVP 2 cykl 5 odcinków
- 1987 Recital Na początku słowa TVP Gdańsk reż. Marian Ligęza dla TVP 2
- 1990 Recital Jeszcze skrzydła nam odrosną reż. Barbara Sałacka TVP 2
- 2008 Film biograficzny reż. Andrzej Potocki TVP Rzeszów
Nagrody, wyróżnienia i odznaczenia
- 1977 I miejsce z zespołem wokalnym Limbus Fatuorum na Giełdzie Piosenki w Rzeszowie
- 1978 nagroda na Spotkaniach Twórców i Wykonawców Piosenki Autorskiej w Myśliborzu
- 1979 Złota Odznaka Recytatora na Spotkaniach Zamkowych „Śpiewajmy Poezję” w Olsztynie
- 1979 nagroda na OMPP w Toruniu
- 1980 I miejsce na Giełdzie Piosenki w Rzeszowie
- 1980 I miejsce w kategorii poezja śpiewana na Turnieju Recytatorskim w Wałczu
- 1980 I miejsce w konkursie „O Laur Pogórza” w Tarnowie
- 1980 I miejsce na „Old Meeting Folk” w Krakowie
- 1981 I miejsce na Giełdzie Piosenki w Rzeszowie
- 1995 Nagroda Prezydenta Mielca za działalność w dziedzinie kultury
- 2012 Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”
- 2012 Medal Prezydenta Mielca „Sercem Mielczanin”
- 2014 Medal 50 lat Towarzystwa Miłośników Ziemi Mieleckiej
- 2016 Srebrny Krzyż Zasługi[5]
- 2018 Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[6][7]
- 2022 Złoty Krzyż Zasługi[8]
- 2022 Nagroda ZAiKS-u za popularyzację polskiej muzyki rozrywkowej[9]
- 2024 Pieczęć Zasług Obywatelskich Sigillum Meriti Civilis (pośmiertnie)[3]
Przypisy
- ↑ Zmarł Jerzy Mamcarz, mielecki poeta i pieśniarz. hej.mielec.pl. [dostęp 2023-12-17]. (pol.).
- ↑ Jerzy Mamcarz [online], rejestry-notarialne.pl, 17 stycznia 2024, 2262692 [dostęp 2025-03-29].
- 1 2 3 4 Litera M (MA-MARZ) – Encyklopedia miasta Mielca [online] [dostęp 2025-05-08].
- 1 2 Cmentarz Komunalny w Mielcu [online], cmentarz.mielec.pl [dostęp 2025-05-08].
- ↑ M.P. z 2016 r. poz. 855.
- ↑ Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis [online], Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego [dostęp 2025-05-08].
- ↑ 18 odznaczonych przez ministra kultury w Międzynarodowy Dzień Teatru [online], wpolityce.pl, 27 marca 2019 [dostęp 2019-04-10].
- ↑ M.P. z 2022 r. poz. 313.
- ↑ Laureaci Nagród ZAiKS-u [online], www.zaiks.org.pl [dostęp 2025-05-08].
