Jerzy Marx
 | |
 komandor podporucznik | |
| Data i miejsce urodzenia |
1 sierpnia 1896 |
|---|---|
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
szef uzbrojenia |
| Główne wojny i bitwy | |
.jpg){kind=small} | |
| Odznaczenia | |
 _BAR.svg.png){kind=small}   | |
Jerzy Marx (ur. 1 sierpnia 1896 w Pijach) – komandor podporucznik Marynarki Wojennej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się 1 sierpnia 1896 we wsi Pije, w ówczesnym powiecie kaniowskim guberni kijowskiej, w rodzinie Janusza i Janiny z domu Koziko[1][a]. W 1914 ukończył siedmioklasową Szkołę Handlową w Humaniu i rozpoczął studia na Oddziale Handlowo-Technicznym Instytutu Handlowego w Kijowie[1]. Od 2 lipca 1916 do 10 stycznia 1918 pełnił służbę w armii rosyjskiej[1]. W międzyczasie (1917) został członkiem Związku Wojskowych Polaków w Charkowie[1]. Następnie pracował w cukrowni Kłębówka w charakterze młodszego buchaltera[1].
17 stycznia 1919 wstąpił do Wojska Polskiego, do 3 baterii artylerii konnej, która później weszła w skład 3 dywizjonu artylerii konnej[1]. W 1920 został przeniesiony do 18 pułku artylerii polowej. W jego szeregach walczył na wojnie z bolszewikami jako młodszy oficer 3. baterii. Wyróżnił się 18 lipca 1920 w bitwie pod Chorupaniem, w trakcie której został ciężko ranny[7][1]. Po wyleczeniu został przydzielony do baterii zapasowej 18 pap[1].
1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego Białystok, a jego oddziałem macierzystym był 18 pułk artylerii polowej[2]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 688. lokatą w korpusie oficerów artylerii[3]. W 1928 służył w 29 pułku artylerii polowej w Grodnie[8]. Z dniem 10 stycznia 1932 został przeniesiony do Flotylli Rzecznej Marynarki Wojennej w Pińsku[9][10]. W latach 1938–1939 był słuchaczem kursu w Szkole Uzbrojenia w Warszawie[11].
W 1946, w stopniu komandora podporucznika, pełnił służbę w Głównym Porcie Marynarki Wojennej w Gdyni na stanowisku szefa uzbrojenia[12]
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1700[1] – 17 maja 1921[13][14]
- Srebrny Krzyż Zasługi – 1938 „za zasługi w służbie wojskowej”[15]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[1]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[1]
Uwagi
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Jerzy Marx. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.80-7671 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-09-05].
- 1 2 Spis oficerów 1921 ↓, s. 304.
- 1 2 Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 213.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 472.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 194.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 168.
- ↑ Badowski 1930 ↓, s. 24.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 403, 472.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932, s. 237.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 194, 896.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 489.
- ↑ Bronisław Miłek. Powstanie i działalność Komend Portów Wojennych Gdynia, Kołobrzeg i Świnoujście w latach 1945–1948. „Biuletyn Historyczny”. 2, s. 184, 1971. Gdynia.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 28 maja 1921, s. 996.
- ↑ Badowski 1930 ↓, s. 42.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938, s. 36.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2023-10-30].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Zbigniew Badowski: Zarys historji wojennej 18-go pułku artylerii polowej. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1930, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.