Jerzy Stachura (poeta)

Wydał ponad 20 książek poetyckich^[1]:

• Ostry piątek^[1]
• Ściana lasu^[1]
• Czy będę sam czy tylko ten pierwszy^[1]
• Noszę w sobie dom^[1]
• Między nami milcząc^[1]
• Wspomnij Grabówek^[1]
• Nie więcej niż jedno życie^[7] (1986)^[6]
• Rozwód pod słońcem (Młodzieżowe Centrum Kultury w Gdyni, 1987)^[8]
• Słoma makowa^[1] (Intop Ltd., 1998)^[9]
• Próba tymolowa (2000)^[10]
• Ktokolwiek widział niech zapomni^[1] (Art Gallery, 2000)^[11]
• Wiersze do kieszeni: wybór wierszy dla przyjaciół: (1985–1997) (2004)^[12]
• Akacje z Grabowej (Stowarzyszenie In gremio, 2011)^[13][14]
• Listy, których nie ma do kogo wysłać (In Gremio, 2012)^[15]
• Tylko tędy przechodziłem (Fundacja Pomysłodajnia, 2013)^[16]
• Poezje (Wydawnictwo C&T, 2014)^[17]
• Grabówek wierszem malowany (Marek Miczulski, "Vox humana", 2014)^[18]
• O jedną miłość za daleko (Wąbrzeźno, 2016)^[19]
• Czyż nie pożycza się kwiatów (Wąbrzeskie Zakłady Graficzne, 2018)^[20]
• Wiersze, które zapomniałem napisać (2019)^[7]
• Ślepy justunek (2020)^[21]
• Siwe pobocza (Wąbrzeskie Zakłady Graficzne, 2022)^[22]
• Mleczne bary (mikropowieść)^[23][24]

Wykonuje utwory własne oraz pochodzące z repertuaru Edwarda Stachury^[25]:

• Sted, Junior i wszyscy z drogi pod chmurami (książka + CD, 2014)^[7]
• Kup sobie wiersz (CD, 2017)^[7][26]

Od około 2004 roku zajmuje się malarstwem; jego obrazy są inspirowane twórczością fowistów i Vincenta van Gogha, często pojawia się u niego zastosowanie impastu^[27]. Wystawiał swoje prace malarskie m.in. w twierdzy Boyen^[28], Muzeum Uniwersyteckim w Toruniu^[23], a także w Niemczech czy Szwecji^[27]. Zilustrował m.in. książkę pt. Pomiędzy nami… Stefana Tyczyny^[29].