Jerzy Zawiślan

Jerzy Zawiślan

Data i miejsce urodzenia	18 października 1951 Nowy Sącz
Data i miejsce śmierci	17 lutego 2005 Toronto
Wzrost	177 cm
Pozycja	napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub 1964–1967 Sandecja Nowy Sącz
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 1967–1969 Sandecja Nowy Sącz 1969–1970 Cracovia 16 (1) 1970–1972 Sandecja Nowy Sącz 1972–1973 Jagiellonia Białystok  ? (23) 1973–1974 Jagiellonia Białystok  ? (31) 1974–1975 Jagiellonia Białystok  ? (10) 1975–1976 Jagiellonia Białystok 30 (13) 1976–1980 Arka Gdynia 29 (3) Błyskawica Chicago Chicago Eagles Eagles Yonkers New York RWB Adria
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Jerzy Zawislan (ur. 18 października 1951 w Nowym Sączu, zm. 17 lutego 2005 w Toronto) – polski piłkarz grający na pozycji napastnika.

Karierę piłkarską rozpoczął w Sandecji Nowy Sącz, gdzie występował w latach 1964–1969. Następnie, w sezonie 1969/1970, reprezentował barwy Cracovii^[1], rozgrywając 22 mecze. Po krótkim powrocie do Sandecji (1970–1972), przeniósł się do Jagiellonii Białystok, gdzie spędził kluczowe lata swojej kariery (1972–1976). W tym okresie trzykrotnie zdobywał tytuł króla strzelców III ligi, a w sezonie 1975/1976 został wicekrólem strzelców II ligi grupy północnej z 13 bramkami.^[2] W sezonie 1974/1975 pomimo walki z kontuzją był jednym z najważniejszych zawodników Jagiellonii, która wywalczyła wówczas pierwszy w swojej historii awans do II ligi. W decydującym o awansie meczu z Wisłą Tczew Zawiślan zdobył dwie bramki.

W 1976 roku przeszedł do pierwszoligowej Arki Gdynia, z którą odniósł znaczące sukcesy. Był pierwszym zawodnikiem Arki, który zdobył hat-tricka w Ekstraklasie (mecz z Ruchem 4:0 w 1976 roku). W latach 1980–1982 kontynuował karierę w Stanach Zjednoczonych, grając dla Chicago Eagles oraz Eagles Yonkers New York. ​ Po zakończeniu kariery piłkarskiej, Zawiślan osiedlił się w Toronto, gdzie zmarł 17 lutego 2005 roku. W 2020 roku został pośmiertnie włączony do Galerii Sław Jagiellonii Białystok, co stanowi wyraz uznania dla jego wkładu w rozwój klubu.

Był w szerokiej reprezentacji Jacka Gmocha przed argentyńskim Mundialem. Podczas spotkania ze Stalą w Mielcu doznał jednak kontuzji, która przerwała jego karierę. W 1980 r. wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie grywał w kilku polonijnych klubach. W jednym z nich występował ze słynnym Portugalczykiem Eusébio.^[3]

• Puchar Polski z Arką Gdynia w roku 1979. ^[4]

(aktualne na dzień 20 marca 2025)

• na jagiellonia.neostrada.pl (zarchiwzowano).