Jezioro Wolsztyńskie
 Widok na jezioro z lotu ptaka | |
| Położenie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Lokalizacja | |
| Miejscowości nadbrzeżne | |
| Region | |
| Wysokość lustra |
59,2-59,4 m n.p.m. |
| Morfometria | |
| Powierzchnia |
116,0-124,2 ha |
| Głębokość • średnia • maksymalna |
|
| Objętość |
2522,6 tys. m³ |
| Hydrologia | |
| Klasa czystości wody | |
| Rzeki zasilające | |
| Rzeki wypływające | |
Położenie na mapie gminy Wolsztyn _location_map.png) | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego  | |
Położenie na mapie powiatu wolsztyńskiego  | |
 52°07′36″N 16°06′50″E/52,126667 16,113889 | |
Jezioro Wolsztyńskie (niem. Wollsteiner See) – jezioro w woj. wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim, w gminie Wolsztyn, leżące na terenie Równiny Nowotomyskiej[3].
Charakterystyka
Jest to jezioro przepływowe leżące w północnej części Wolsztyna. Przez Jezioro przepływa rzeka Dojca (dopływ Obry). Na jeziorze istnieje Wyspa Tumidaj o powierzchni około 1,3 ha[1]. Przy jeziorze znajdują się obszary chronione pod względem przyrodniczym: Bagno Chorzemińskie, Rozlewiska Dojcy. Nad brzegiem zlokalizowano Skansen Budownictwa Ludowego Zachodniej Wielkopolski.
Dane morfometryczne
Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 116,0 ha[2] do 124,2 ha[1][4]. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 59,2 m n.p.m.[2] lub 59,4 m n.p.m.[4] Średnia głębokość jeziora wynosi 2,0 m[1][4], natomiast głębokość maksymalna 4,2 m[1][4]. Powierzchnia zlewni całkowitej 193,5 km²[1].
W oparciu o badania przeprowadzone w 2003 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości[1][2] i III kategorii podatności na degradację[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Raport o stanie środowiska w Wielkopolsce w roku 2003. s. 1,18,19. [dostęp 2010-08-21].
- 1 2 3 4 Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 555. ISBN 83-232-1732-7.
- ↑ Regiony fizycznogeograficzne Polski po zmianach w 2018 r. [online], warmaz.pl, 2018 (pol.).
- 1 2 3 4 Według IRŚ za Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 555. ISBN 83-232-1732-7.
Bibliografia
- Piotr Maluśkiewicz: Słownik Krajoznawczy Wielkopolski. PWN, Warszawa-Poznań, 1992.
- J. Kondracki: Geografia regionalna Polski. PWN, Warszawa, 2002. ISBN 83-01-13897-1.
- Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski. PWN, Warszawa, 1998. ISBN 83-01-12677-9.
- Marek Lityński: Obra - przewodnik dla kajakarzy. Pascal, 2005. ISBN 83-7304-444-2, ISBN 978-83-7304-444-9.