José de Jesús Ortíz y Rodríguez
grobowiec José de Jesúsa Ortíza y Rodrígueza | |
| Data i miejsce urodzenia |
28 listopada 1849 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
19 czerwca 1912 |
| biskup Chihuahua | |
| Okres sprawowania |
1893–1901 |
| arcybiskup guadalajarski | |
| Okres sprawowania |
1901–1912 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Diakonat |
25 lipca 1876 |
| Prezbiterat |
25 marca 1877 |
| Nominacja biskupia |
15 czerwca 1893 |
| Sakra biskupia |
10 września 1893 |
| Data konsekracji |
10 września 1893 | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejscowość | |||||||||||
| Miejsce |
katedra Przemienienia Pańskiego w Morelii | ||||||||||
| Konsekrator |
José Ignacio Árciga Ruiz de Chávez | ||||||||||
| Współkonsekratorzy |
Rafael Sabás Camacho y García, | ||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
José de Jesús Ortíz y Rodríguez (ur. 28 listopada 1849 w Pátzcuaro, zm. 19 czerwca 1912 w Guadalajarze) – meksykański duchowny rzymskokatolicki, biskup Chihuahua i arcybiskup guadalajarski.
Biografia
Młodość i prezbiteriat
Urodził się w rodzinie pułkownika armii meksykańskiej. Ukończył fizykę, a następnie był jej nauczycielem. Później wyjechał do stolicy, gdzie w 1870 ukończył studia prawnicze. Praktykował jako prawnik oraz był nauczycielem fizyki w seminarium w Morelii. Następnie wstąpił do seminarium. 25 lipca 1876 otrzymał święcenia diakonatu, a 25 marca 1877 prezbiteriatu i został kapłanem archidiecezji Michoacán. Pracował kolejno jako wykładowca prawa kanonicznego w seminarium, wicerektor seminarium i wikariusz generalny archidiecezji[1][2][3].
Episkopat
15 czerwca 1893 papież Leon XIII mianował go biskupem Chihuahua. 10 września 1893 w katedrze w Morelii przyjął sakrę biskupią z rąk arcybiskupa michoacáńskiego José Ignacio Árciga Ruiza de Cháveza. Współkonsekratorami byli biskup Querétaro Rafael Sabás Camacho y García oraz biskup Tlaxcali Francisco Melitón Vargas y Gutiérrez[3].
Ingres odbył 3 października 1893[3]. Był pierwszym biskupem tej nowoutworzonej diecezji, toteż musiał zając się jej organizacją – powołał urzędy diecezjalne oraz rozpoczął tworzenie seminarium duchownego, które za jego rządów nie zostało w pełni zabezpieczone, tak naukowo jak i finansowo. Objechał liczącą 250 000 mieszkańców i 245 000 km2 diecezję, docierając również do trudno dostępnych, prowincjonalnych parafii. Polemizował z antyklerykalnymi władzami świeckimi, które ograniczały działalność kościelną[1][2].
16 września 1901 ten sam papież mianował go arcybiskupem guadalajarskim. Ingres odbył 4 stycznia 1902[3].
W obu swoich diecezjach założył szkoły i gazety katolickie (w Chihuahua również drukarnię), wspierał także niezależne media katolickie. Będąc pod wpływem encykliki Rerum novarum Leona XIII, wpierał najuboższą ludność zarówno charytatywnie jak i przez umożliwienie jej awansu społecznego oraz dążenie do poprawy warunków życia robotników. W Guadalajarze założył Stowarzyszenie Robotników Katolickich. W Guadalajarze udało mu się znormalizować stosunki z władzami świeckimi[1][2].
Arcybiskupem guadalajarskim był do śmierci 19 czerwca 1912[3].
Przypisy
- 1 2 3 Noticias varias de la vida y muerte de monseñor José de Jesús Ortiz y Rodríguez. Archidiecezja guadalajarska. [dostęp 2025-05-13]. (hiszp.).
- 1 2 3 José de Jesús Ortíz y Rodríguez. Catedral de Chihuahua. [dostęp 2025-05-13]. (hiszp.).
- 1 2 3 4 5 José de Jesús Ortíz y Rodríguez [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2025-05-13] (ang.).
Bibliografia
- José de Jesús Ortíz y Rodríguez [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2025-05-13] (ang.).
- Archbishop José de Jesús Ortíz y Rodríguez. GCatholic. [dostęp 2025-05-13]. (ang.).