Juan Pardo de Tavera
| Kardynał prezbiter | ||
 | ||
| ||
| Kraj działania | ||
|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
16 maja 1472 | |
| Data i miejsce śmierci |
1 sierpnia 1545 | |
| Miejsce pochówku | ||
| Arcybiskup Toledo | ||
| Okres sprawowania |
1534–1545 | |
| Wyznanie | ||
| Kościół | ||
| Sakra biskupia |
1514 | |
| Kreacja kardynalska |
22 lutego 1531 | |
| Kościół tytularny |
San Giovanni a Porta Latina | |
| Data konsekracji |
1514 | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator |
nieznany | ||||||||||||
| |||||||||||||
Juan Pardo de Tavera (ur. 16 maja 1472 w Toro, zm. 1 sierpnia 1545 w Valladolid) – hiszpański kardynał.
Życiorys
Urodził się 16 maja 1472 roku w Toro, jako syn Aresa Pardo i Guiomar Tavery[1]. Studiował na Uniwersytecie w Salamance, gdzie uzyskał licencjat z prawa kanonicznego, a następnie został rektorem uczelni[1]. W 1505 roku został kanonikiem kapituły w Sewilli, a rok później mianowano go audytorem trybunału inkwizycji hiszpańskiej[1]. 14 lipca 1514 roku został wybrany biskupem Ciudad Rodrigo i w tym samym roku przyjął sakrę[1].
Wkrótce potem został wysłany jako ambasador do Portugalii, by negocjować małżeństwa Karola V z Izabelą Portugalską oraz Jana III z Katarzyną Habsburg[1]. W 1523 roku został przeniesiony do diecezji Osma, a rok później do archidiecezji Santiago de Compostela[2]. W latach 1524–1539 był także przewodniczącym hiszpańskiej Rady Królewskiej[1].
22 lutego 1531 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny San Giovanni a Porta Latina[2]. Trzy lata później został arcybiskupem Toledo[2]. W 1539 roku został wielkim inkwizytorem Hiszpanii[1]. Zmarł 1 sierpnia 1545 roku w Valladolid[1].