Kamienica Będzikiewicza w Krakowie
 nr rej. Gminna ewidencja zabytków – Kraków[1]. | |
 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miejscowość | |
| Adres |
pl. Inwalidów 7–8 |
| Architekt | |
| Rozpoczęcie budowy |
1930 |
| Ukończenie budowy |
1931 |
Położenie na mapie Krakowa  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego  | |
 50°04′10,99″N 19°55′34,02″E/50,069719 19,926117 | |
Kamienica Będzikiewicza – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w północnej pierzei placu Inwalidów, pomiędzy ulicą Henryka Sienkiewicza i aleją Juliusza Słowackiego. Jest uznawana za jedną z najbardziej okazałych krakowskich kamienic dwudziestolecia międzywojennego[2].
Historia
Kamienica została wzniesiona w latach 1930–1931 dla krakowskiego przedsiębiorcy Tomasza Będzikiewicza z przeznaczeniem na dom czynszowy. Projektantem budynku był architekt Fryderyk Tadanier[2].
Architektura
Kamienicę zaprojektowano na planie nieregularnej podkowy. Posiada ona cztery piętra. Na parterze umieszczono najmniejsze mieszkania. W 1932 jedno z nich zostało przebudowane na aptekę według projektu Janusza Zarzeckiego. Pierwotnie kondygnacja ta miała być przeznaczona na zakład ichtiologiczny z basenami rybnymi w piwnicy, jednak projekt ten nie został zrealizowany. Niewielkie mieszkania zajęły także najwyższe, czwarte piętro, zaś na pozostałych kondygnacjach znalazły się duże, kilkupokojowe apartamenty[2].
Kamienica posiada trzy elewacje frontowe w stylu modernistycznym, ale z licznymi elementami klasycyzującymi. Monumentalizm bryły został złagodzony zaokrąglonymi narożnikami, które podkreślono balkonami. Elewacje podzielono wertykalnie szerokimi lizenami, stanowiącymi minimalistyczną wersję wielkiego porządku. Budynek wieńczy prosta attyka[2].
Przypisy
- ↑ Gminna ewidencja zabytków Krakowa. Biuletyn Informacji Publicznej Miasta Krakowa. [dostęp 2021-03-17].
- 1 2 3 4 Kamila Twardowska: Zespół mieszkaniowy pl. Inwalidów 7-8. szlakmodernizmu.pl. [dostęp 2019-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-05)].