Kamienica Weidingerów w Prudniku

Kamienica Weidingerów w Prudniku
 Zabytek: nr rej. 877/64 z 14.05.1964[1]
Ilustracja
Kamienica Weidingerów (2025)
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Miejscowość

Prudnik

Adres

Rynek 2

Styl architektoniczny

barok

Architekt

Jan Innocenty Töpper

Ukończenie budowy

1769

Pierwszy właściciel

rodzina Weidingerów

Położenie na mapie Prudnika
Mapa konturowa Prudnika, u góry znajduje się punkt z opisem „Kamienica Weidingerów w Prudniku”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kamienica Weidingerów w Prudniku”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kamienica Weidingerów w Prudniku”
Położenie na mapie powiatu prudnickiego
Mapa konturowa powiatu prudnickiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Kamienica Weidingerów w Prudniku”
Położenie na mapie gminy Prudnik
Mapa konturowa gminy Prudnik, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kamienica Weidingerów w Prudniku”
Ziemia50°19′16″N 17°34′51″E/50,321111 17,580833

Kamienica Weidingerów w Prudnikuzabytkowa kamienica usługowo-mieszkalna znajdująca się przy Rynku w Prudniku, pod adresem Rynek 2.

Historia

Zdjęcie kamienicy z publikacji Kunst in Oberschlesien (1938)

Autorstwo projektu kamienicy przypisuje się Janowi Innocentemu Töpperowi[2]. Została wzniesiona w 1769 we wschodniej części południowej pierzei Rynku[3]. Należała do zamożnej rodziny Weidingerów, znanej m.in. z ufundowania budowy sanktuarium Matki Bożej Bolesnej na Kaplicznej Górze[4]. Przetrwała atak artyleryjski na Prudnik przeprowadzony przez Austriaków 28 lutego 1779 w trakcie wojny o sukcesję bawarską[5]. 20 sierpnia 1788 w kamienicy zamieszkała część asysty króla Fryderyka Wilhelma II, który odwiedził Prudnik[6].

W latach 30. XX wieku w kamienicy mieszkał i miał swój gabinet dentystyczny doktor Antoni Błaszczyński, późniejszy burmistrz Prudnika. Wówczas budynek nosił numer 40[7].

Kamienica Weidingerów (2012)

Po zakończeniu II wojny światowej i przejęciu Prudnika przez administrację polską, na przełomie lat 50. i 60. XX wieku większość starych kamienic Rynku została wyburzona[8]. Kamienica Weidingerów była jednym z trzech budynków przy Rynku, które nie zostały rozebrane[5].

W latach 60. XX wieku w kamienicy odkryto polichromowane, płaskorzeźbione stropy[9]. W latach 90. XX wieku elewacja kamienicy została odnowiona[10]. W kamienicy ulokowano Związek Nauczycielstwa Polskiego, sklep mięsny, sklep z męską garderobą[6], a także galerię sztuki „Ars” prowadzoną przez rodzinę Paprockich[11].

Wejście do galerii sztuki „No Ba!”

10 września 2022 w kamienicy otwarta została galeria sztuki „No Ba!”[12]. Od 2023 w jednym z lokali budynku znajduje się sklep Żabka.

Przypisy

  1. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025, s. 113.
  2. Antoni Dudek, Johann Innocenz Töpper 1699-1678, „Franciszkański zeszyt z Głubczyc”, 4, Prudnik: Wydawnictwo Wilka z Gubbio, 2022, s. 13.
  3. Kasza 2020 ↓, s. 17.
  4. Kasza 2020 ↓, s. 324.
  5. 1 2 Kasza 2020 ↓, s. 323.
  6. 1 2 Kasza 2020 ↓, s. 506.
  7. Kasza 2020 ↓, s. 77.
  8. Kasza 2020 ↓, s. 25.
  9. Zabytki [online], wodip.opole.pl [dostęp 2024-10-28].
  10. Andrzej Dereń, Biżuteria u Keyla, „Tygodnik Prudnicki”, 38 (773), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 21 września 2005, s. 13, ISSN 1231-904X.
  11. Maciej Dobrzański, Zaproponuj nazwę dla nowej galerii sztuki w Prudniku! [online], Prudnik24, 27 lipca 2021 [dostęp 2024-10-28] (pol.).
  12. Grzegorz Weigt, Galeria „No Ba!” otwarta [online], Teraz Prudnik!, 12 września 2022 [dostęp 2024-10-28] (pol.).

Bibliografia

  • Ryszard Kasza: Ulicami Prudnika z historią i fotografią w tle. Przemysław Birna, Franciszek Dendewicz, Piotr Kulczyk. Prudnik: Powiat Prudnicki, 2020. ISBN 978-83-954314-5-6.