Kamienica Weidingerów w Prudniku
![]() Kamienica Weidingerów (2025) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miejscowość | |
| Adres |
Rynek 2 |
| Styl architektoniczny | |
| Architekt | |
| Ukończenie budowy |
1769 |
| Pierwszy właściciel |
rodzina Weidingerów |
Położenie na mapie Prudnika ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa opolskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu prudnickiego ![]() | |
Położenie na mapie gminy Prudnik ![]() | |
Kamienica Weidingerów w Prudniku – zabytkowa kamienica usługowo-mieszkalna znajdująca się przy Rynku w Prudniku, pod adresem Rynek 2.
Historia
.jpg)
Autorstwo projektu kamienicy przypisuje się Janowi Innocentemu Töpperowi[2]. Została wzniesiona w 1769 we wschodniej części południowej pierzei Rynku[3]. Należała do zamożnej rodziny Weidingerów, znanej m.in. z ufundowania budowy sanktuarium Matki Bożej Bolesnej na Kaplicznej Górze[4]. Przetrwała atak artyleryjski na Prudnik przeprowadzony przez Austriaków 28 lutego 1779 w trakcie wojny o sukcesję bawarską[5]. 20 sierpnia 1788 w kamienicy zamieszkała część asysty króla Fryderyka Wilhelma II, który odwiedził Prudnik[6].
W latach 30. XX wieku w kamienicy mieszkał i miał swój gabinet dentystyczny doktor Antoni Błaszczyński, późniejszy burmistrz Prudnika. Wówczas budynek nosił numer 40[7].
.jpg)
Po zakończeniu II wojny światowej i przejęciu Prudnika przez administrację polską, na przełomie lat 50. i 60. XX wieku większość starych kamienic Rynku została wyburzona[8]. Kamienica Weidingerów była jednym z trzech budynków przy Rynku, które nie zostały rozebrane[5].
W latach 60. XX wieku w kamienicy odkryto polichromowane, płaskorzeźbione stropy[9]. W latach 90. XX wieku elewacja kamienicy została odnowiona[10]. W kamienicy ulokowano Związek Nauczycielstwa Polskiego, sklep mięsny, sklep z męską garderobą[6], a także galerię sztuki „Ars” prowadzoną przez rodzinę Paprockich[11].
.jpg)
10 września 2022 w kamienicy otwarta została galeria sztuki „No Ba!”[12]. Od 2023 w jednym z lokali budynku znajduje się sklep Żabka.
Przypisy
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025, s. 113.
- ↑ Antoni Dudek, Johann Innocenz Töpper 1699-1678, „Franciszkański zeszyt z Głubczyc”, 4, Prudnik: Wydawnictwo Wilka z Gubbio, 2022, s. 13.
- ↑ Kasza 2020 ↓, s. 17.
- ↑ Kasza 2020 ↓, s. 324.
- 1 2 Kasza 2020 ↓, s. 323.
- 1 2 Kasza 2020 ↓, s. 506.
- ↑ Kasza 2020 ↓, s. 77.
- ↑ Kasza 2020 ↓, s. 25.
- ↑ Zabytki [online], wodip.opole.pl [dostęp 2024-10-28].
- ↑ Andrzej Dereń, Biżuteria u Keyla, „Tygodnik Prudnicki”, 38 (773), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 21 września 2005, s. 13, ISSN 1231-904X.
- ↑ Maciej Dobrzański, Zaproponuj nazwę dla nowej galerii sztuki w Prudniku! [online], Prudnik24, 27 lipca 2021 [dostęp 2024-10-28] (pol.).
- ↑ Grzegorz Weigt, Galeria „No Ba!” otwarta [online], Teraz Prudnik!, 12 września 2022 [dostęp 2024-10-28] (pol.).
Bibliografia
- Ryszard Kasza: Ulicami Prudnika z historią i fotografią w tle. Przemysław Birna, Franciszek Dendewicz, Piotr Kulczyk. Prudnik: Powiat Prudnicki, 2020. ISBN 978-83-954314-5-6.
.jpg)




_location_map.png)