Kanał Młociński

Kanał Młociński
Rów Młociński
Ilustracja
Kanał w parku Młocińskim
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska

Lokalizacja

Warszawa

Kanał II rzędu
Długość 5,5 km
Powierzchnia zlewni

7,93 km²

Ident. PRNG

167389

Źródło
Miejsce bagno Łuże
Wysokość

83,1 m n.p.m.

Współrzędne

52°18′47″N 20°51′30″E/52,313056 20,858333

Ujście
Recypient Wisła
Wysokość

75,8 m n.p.m.

Współrzędne

52°19′07″N 20°55′46″E/52,318611 20,929444

Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „źródło”, powyżej na prawo znajduje się również punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „źródło”, powyżej na prawo znajduje się również punkt z opisem „ujście”

Kanał Młociński (lub Rów Młociński)[1] – kanał w Polsce, przebiegający przez gminę Izabelin i Warszawę, lewy dopływ Wisły[2].

Położenie i charakterystyka

Początek kanału znajduje się w okolicach bagna Łuże w gminie Izabelin, na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego[1]. Przebiega on głównie w kierunku wschodnim[1]. Mija miejscowość Laski, przechodząc pod ulicami Trenów i Estrady[3], następnie na krótkim odcinku jest fragmentem ustanowionej w 1951 roku administracyjnej granicy Warszawy (został opisany w rozporządzeniu jako rów odwadniający bagno Łuże)[4]. W stolicy przebiega przez dzielnicę Bielany, obszar MSI Młociny[5], gdzie przepływa przez Las Młociński, przepustem pod ulicą Pułkową, potem przez park Młociński a następnie uchodzi do Wisły[1][3]. W okolicach ujścia znajdował się staw o nazwie Suchy Staw i powierzchni około 0,5 ha, który został osuszony na przełomie lat 70. i 80. XX w.[6]

Kanał został wykopany po II wojnie światowej[6]. Miał wpływ na degradację cennych przyrodniczo bagien Puszczy Kampinoskiej oraz osuszenie warszawskich terenów leśnych, przez które przebiega[6]. W XXI w. sam kanał też zaczął często wysychać[7].

Długość kanału wynosi 5,5 km, z czego 3,15 km to odcinek warszawski[1]. Według numerycznego modelu terenu udostępnionego przez Geoportal źródło cieku znajduje się na wysokości 83,1 m n.p.m., a ujście na wysokości 75,8 m n.p.m.[3] Pierwotna szerokość dna rowu wynosiła 1 m, a głębokość od 1 do 1,5 m[6]. Jest ciekiem II rzędu[8].

Identyfikator MPHP to 25972[8]. Wielkość zlewni elementarnej wynosi 7,93 km²[8]. Stanowi część zlewni o nazwie: Wisła od oddzielenie się Kan. Żerańskiego do Kan. Henrykowskiego[8]. Ciek odwadnia tereny przedpola Puszczy Kampinoskiej, Wólki Węglowej, cmentarza Komunalnego Północnego, Lasu Młocińskiego oraz parku Młocińskiego[1]. Jego dopływami są niewielkie rowy melioracyjne, a na terenie zlewni leży Kanał M odwadniający Wólkę Węglową[1]. W Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły z roku 2011 stanowił jednolitą część wód powierzchniowych o kodzie PLRW2000025972[9], natomiast nie figuruje w jego aktualizacji z 2023 roku.

Część Kanału Młocińskiego leży na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego, część w jego otulinie[10]. Duży jego fragment leży w Warszawskim Obszarze Chronionego Krajobrazu[11]. Przyroda kanału jest chroniona w ramach obszarów Natura 2000 dyrektyw ptasiej: Puszcza Kampinoska (PLC140001)[12] i Dolina Środkowej Wisły (PLB140004)[13], a także w ramach dyrektywy siedliskowej: Puszcza Kampinoska (PLC140001)[14].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Łukasz Szkudlarek, Analiza powierzchniowa zlewni. Charakterystyka i ocena funkcjonowania układu hydrograficznego, ze szczególnym uwzględnieniem systemów melioracyjnych na obszarze m.st. Warszawy wraz z zaleceniami do Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy i planów miejscowych [online], 2015, s. 46 [dostęp 2023-09-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-22].
  2. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – nazwy obiektów fizjograficznych – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 1 stycznia 2025, identyfikator PRNG: 167389
  3. 1 2 3 Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Geoportal Krajowy [online] [dostęp 2025-05-14].
  4. ↑ Zarządzenie nr 106 Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 1951 r. w sprawie szczegółowego przebiegu granicy miasta stołecznego Warszawy i powiatu warszawskiego. [online] [dostęp 2025-05-14].
  5. ↑ Dzielnica Bielany − Zarząd Dróg Miejskich w Warszawie [online], Zarząd Dróg Miejskich w Warszawie [dostęp 2025-05-14].
  6. 1 2 3 4 Zdzisław Biernacki: IV. Geomorfologia i wody powierzchniowe. W: Wisła w Warszawie. Warszawa: Biuro Zarządu m.st. Warszawy, Wydział Planowania Przestrzennego i Architektury, Opracowanie graficzne, druk i oprawa: Dom Wydawniczy ELIPSA, 2000, s. 59. ISBN 83-907333-7-4. [dostęp 2025-05-13].
  7. ↑ Piotr Panek, Rzeki uwięzione pod miastami, „Wodne Sprawy”, 5/2023, 9 marca 2023.
  8. 1 2 3 4 Halina Czarnecka (red.), Atlas podziału hydrograficznego Polski. Część II. Zestawienia zlewni, Warszawa: Wydawnictwo IMiGW, 2005, s. 294, ISBN 83-88897-66-7.
  9. ↑ Plan gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły, s. 3541M.P. z 2011 r. nr 49, poz. 549
  10. ↑ Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, Kampinoski Park Narodowy [online] [dostęp 2025-05-14].
  11. ↑ Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, Warszawski Obszar Chronionego Krajobraz [online] [dostęp 2025-05-14].
  12. ↑ Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, Obszar Natura 2000 Puszcza Kampinoska [online] [dostęp 2025-05-14].
  13. ↑ Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, Obszar Natura 2000 Dolina Środkowej Wisły [online] [dostęp 2025-05-14].
  14. ↑ Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, Obszar Natura 2000 Puszcza Kampinoska [online] [dostęp 2025-05-14].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.