Karabin Whitworth
| Państwo | |
|---|---|
| Projektant | |
| Producent |
Whitworth Rifle Company |
| Rodzaj | |
| Historia | |
| Prototypy |
1854–1857 |
| Produkcja |
1857–1865 |
| Wyprodukowano |
13 400 |
| Dane techniczne | |
| Kaliber |
.45 |
| Zasilanie | |
| Wymiary | |
| Długość |
1000 mm |
| Długość lufy |
550 mm |
| Inne | |
| Szybkostrzelność praktyczna |
2–3 strz./min |
| Zasięg maks. |
1400 m |
| Zasięg skuteczny |
730–900 m |
Karabin Whitworth – brytyjski karabin jednostrzałowy, ładowany odprzodowo, używany przez konfederackich strzelców wyborowych. Posiadał ośmioboczną (oktagonalną) lufę o sześciokątnym (heksagonalnym) gwincie.
Użycie w powstaniu styczniowym
W czasie trwania powstania styczniowego agenci Rządu Narodowego zakupili 1000 karabinów Whitworth. Zamierzano je przetransportować drogą morską na Litwę. Zorganizowano tzw. wyprawę morską Łapińskiego. Niestety, w czasie trwania wyprawy, większość tej broni przejęli Szwedzi. Zostały tylko 24 karabiny Whitworth, z którymi podjęto nieudaną próbę desantu morskiego.
Bibliografia
- Sir James Emerson Tennent, The story of the guns, Richmond Publishing Co. Ltd, 1972, 364 s., ISBN 0-85546-167-5
- Witold Hubert, Polskie dążenia morskie, Warszawa 1939, s. 100–107.
- Teofil Łapiński, Powstańcy na morzu w wyprawie na Litwę, Lwów 1879.