Karabin maszynowy DK
Karabin maszynowy DK – 12,7 mm wielkokalibrowy karabin maszynowy konstrukcji radzieckiej[1].
Karabin opracował w 1930 Wasilij Diegtiariow. Wykorzystuje naboje wielkokalibrowe 12,7 × 108 mm. Ogólny układ konstrukcyjny oraz zasada działania i ryglowanie wzorowane na karabinie maszynowym DP[1]. Gieorgij Szpagin i Kolesnikow dokonali modernizacji, po której został przyjęty do uzbrojenia Armii Radzieckiej jako wielkokalibrowy karabin maszynowy DSzk. Oznaczenie pochodzi od nazwy „Diegtariow-krupnokalibiernyj”[1].
Przypisy
- 1 2 3 Ciepliński i Woźniak 1994 ↓, s. 58.
Bibliografia
- Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo „WIS”, 1994, s. 58. ISBN 83-86028-01-7.