Karol Bittner
 podporucznik rezerwy służby zdrowia | |
| Data i miejsce urodzenia |
6 października 1902 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
7 szpital okręgowy |
| Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
| Późniejsza praca |
ordynator szpitala |
| Odznaczenia | |
_BAR.svg.png){kind=small} | |
Karol Wiktor Bittner (ur. 6 października 1902 w Poznaniu, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – polski lekarz, podporucznik rezerwy służby zdrowia Wojska Polskiego, doktor nauk medycznych[1], ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Syn Konstantego i Heleny z Beisertów[2]. Absolwent Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu, Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego (1926, doktorat 1929) i Szkoły Podchorążych Rezerwy Sanitarnych w Warszawie (1930). W 1920 ochotnik w baonie radiotelegraficznym. W 1930 ordynator, lekarz cywilny w 7 Szpitalu Okręgowym[2]. Przeniesiony do rezerwy, przydzielony do kadry 7 Szpitala Okręgowego.
W czasie kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. W październiku 1939 przebywał w obozie w Juchnowie, gdzie sprawował funkcję chirurga[1]. Następnie od listopada był osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku[3][1]. Między 19 a 21 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD[1] (lista wywózkowa 036/2 z 16 kwietnia 1940[3]). Między 20 a 22 kwietnia 1940[1] zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu[4][5]. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne[6][7]. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji prowadzonych przez Niemców[8] pod numerem 3367[9][3][10] (raport dzienny z 26 maja 1943[1]). Przy jego zwłokach znaleziono: znak tożs., dowód osob., leg. lekarską, leg. P.C.K. oraz 1 list, (tutaj opisany jako Buttner Karol)[11]. Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 03367[12].
W Monitorze Polskim z 3 lipca 1946 ukazało się następujące ogłoszenie:
Dr med. Karol Bittner, syn Konstantego i Heleny, urodzony 16.10.1902 roku w Poznaniu i tamże zamieszkały przed pójściem na wojnę, zaginął bez wieści w czasie działań wojennych jako komendant czołówki chirurgicznej. Żona Marta Maria Bittnerowa prosi o zaopatrzenie. Wzywa się wszystkich, którzy posiadają wiadomości o zaginionym, mogące świadczyć o jego zaginięciu lub śmierci, aby zawiadomili o tym Starostwo Powiatowe Poznańskie w ciągu trzech miesięcy od daty ogłoszenia edyktu z powołaniem się na znak: Nr In. 14/35/45[13].
Był żonaty z Martą Marią.
Odznaczenia
Upamiętnienie
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień porucznika[14][15][16]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”[17][18][19].
Jest jednym z 305 lekarzy pochowanych na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu i upamiętnia go tabliczka epitafijna nr 225[20].
13 kwietnia 2016, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, w ogrodzie Pałacu Prezydenckiego został zasadzony Dąb Pamięci poświęconego wszystkim Ofiarom Zbrodni Katyńskiej, certyfikat z numerem 1[21][22][23].
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Убиты в Катыни 2015 ↓, s. 171.
- 1 2 BETA Księgi Cmentarne [online], ksiegicmentarne.muzeumkatynskie.pl [dostęp 2024-12-11].
- 1 2 3 4 Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 38.
- ↑ 20 lat temu otwarto Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu - Redakcja Polska - polskieradio.pl [online], polskieradio.pl [dostęp 2024-06-27] (pol.).
- ↑ Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. LIII.
- ↑ Historia Zbrodni Katynskiej [online] [dostęp 2024-12-10] (pol.).
- ↑ Pierwsze ekshumacje w Katyniu. "Wszystko było przesiąknięte zapachem śmierci" - Historia [online], www.polskieradio.pl [dostęp 2025-01-04] (pol.).
- ↑ Instytut Pamięci Narodowej - Kraków, Niemcy w Katyniu w 1943 roku, „Instytut Pamięci Narodowej - Kraków” [dostęp 2025-01-14] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-06].
- ↑ Auswärtiges Amt, „Amtliches Material zum Massenmord von Katyn“, 1943, s. 254 [dostęp 2024-12-11] (niem.).
- ↑ Katyń według źródeł niemieckich – 1943 r.. stankiewicze.com. [dostęp 2024-12-11].
- ↑ Lista imienna zaginionych w ZSRR polskich jeńców wojennych z obozów Kozielsk - Ostaszków - Starobielsk, „Orzeł Biały. Polska walcząca o wolność.” (42 (328)), pbc.uw.edu.pl, 16 października 1948, s. 4 [dostęp 2024-12-11] (pol.).
- ↑ Mariusz Olczak (red.), Katyń. Listy ekshumacyjne i dokumenty Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża 1943–1944., koszalin.ap.gov.pl, s. 271, ISBN 83-89986-91-4 [dostęp 2025-01-14] (pol.).
- ↑ M.P. z 1946 r. nr 58 Ogłoszenia władz administracyjnych. Uznanie za zaginionego w sprawie zaopatrzenia inwalidzkiego, s.3.
- ↑ Lista osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie. [online], web.archive.org, s. 134 [dostęp 2024-12-11] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-27] (pol.).
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
- ↑ Zbrodnia katyńska, miedzy prawdą i kłamstwem [online], edukacja.ipn.gov.pl, 2008, s. 215 [dostęp 2024-09-17] (pol.).
- ↑ Prezydent RP wziął udział w uroczystościach „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów” [online], prezydent.pl [dostęp 2024-08-26] (pol.).
- ↑ Harmonogram odczytywania nazwisk osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie [online], policja.pl, s. 1-4 [dostęp 2024-08-28] (pol.).
- ↑ „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Portal polskiej Policji. [dostęp 2023-09-15].
- ↑ Lekarze pochowani na cmentarzu w Katyniu [online], www.oil.org.pl [dostęp 2024-12-11] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-06].
- ↑ Dąb pamięci w ogrodach Pałacu Prezydeckiego - Polska Prowincja Zakonu Pijarów [online], pijarzy.pl [dostęp 2024-12-27].
- ↑ Katyń… Ocalić od zapomnienia. [online], katyn-pamietam.pl [dostęp 2024-12-27].
- ↑ Obchody Dnia Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej [online], dzieje.pl [dostęp 2024-12-27].
Bibliografia
- Jędrzej Tucholski: Mord w Katyniu. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1991. ISBN 83-211-1408-3.
- Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ISBN 83-905590-7-2.
- Убиты в Катыни. Księga pamięci polskich jeńców wojennych – więźniów obozu NKWD w Kozielsku, rozstrzelanych decyzją Biura Politycznego Komitetu Centralnego Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (b) z 5 marca 1940 roku. Лариса Еремина (red.). Moskwa: Stowarzyszenie Memoriał, 2015. ISBN 978-5-78700-123-5.