Karol Bogumił Stolzman

Karol Bogumił Stolzman
Data urodzenia

1793

Data śmierci

1854

Karol Bogumił Stolzman pseudonim Bogumir (ur. 1793 w Warszawie, zm. 18 września 1854 w Millon w Wielkiej Brytanii) – działacz demokratyczny, oficer artylerii w powstaniu listopadowym, członek Towarzystwa Patriotycznego. Podczas swej emigracji we Francji związany z Joachimem Lelewelem. Należał do związku karbonariuszy. W 1833 roku był szefem sztabu Hufca Świętego, złożonego z polskich emigrantów, próbujących przez Szwajcarię bezskutecznie nieść pomoc powstaniu we Frankfurcie[1]. Był również współzałożycielem organizacji Młoda Polska. W latach 1844-1845 członek Zjednoczenia Emigracji Polskiej. W roku 1846 wstąpił do TDP. Był również teoretykiem powstańczej wojny partyzanckiej, czego wynikiem była wydana w roku 1844 publikacja „Partyzantka, czyli wojna dla ludów powstających najwłaściwsza"

W 1834 roku skazany przez władze rosyjskie na powieszenie za udział w powstaniu listopadowym[2].

Prace

Przypisy

  1. ↑ Bolesław Limanowski: Szermierze wolności. Kraków: 1911, s. 285. (pol.). s. 94.
  2. ↑ Tygodnik Petersburski,l 1834, nr 89, s. 533.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.