Karol Wądołkowski
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Organizacja harcerska |
 porucznik | |
| Data i miejsce urodzenia |
1893 |
|---|---|
| Data śmierci |
4 sierpnia 1920 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1915–1920 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki |
Batalion Warszawski POW POW, |
| Stanowiska |
dowódca kompanii (w BW POW, w 201pp) |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
  _BAR.svg.png){kind=small} | |
.png){kind=small}
Karol Wądołkowski pseud. Mścisław (ur. w 1893 w Warszawie, zm. 4 sierpnia 1920 pod Paprocią Dużą) – harcerz, jeden z pierwszych skautów w Warszawie, porucznik Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Karol Wądołkowski uczył się w Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie, gdzie z ramienia OMN współtworzył tajny skauting[1]. W 1915 roku wraz z innymi starszymi skautami wstąpił do Batalionu Warszawskiego POW, gdzie został dowódcą kompanii. Po dołączeniu Batalionu do I Brygady Legionów Polskich służył w I Brygadzie[2]. Na przełomie 1916/1917 był komendantem okręgu siedleckiego POW[3].
W czasie wojny polsko-bolszewickiej walczył w 201 pułku piechoty. Poległ w bitwie pod Paprocią Dużą[4].
Awanse
- podporucznik – przed 1917 rokiem
- porucznik – przed sierpniem 1920 roku
- kapitan – awansowany pośmiertnie[5]
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari[6] nr 6512 – pośmiertnie, 17 maja 1922[7][8][9]
- Krzyż i Medal Niepodległości z Mieczami – pośmiertnie[10]
- Krzyż Walecznych – pośmiertnie[5]
Życie prywatne
Karol Wądołkowski był synem Antoniego i Stanisławy z Kręckich. Był najstarszym z ich trzech synów (pozostali to: Jerzy i Ignacy). Mieli trzy siostry: Reginę (1900–1996), późniejszą żonę Henryka Dyducha, Anielę i Annę (właśc. Marię)[2][11].
Przypisy
- ↑ Wojciech Hausner, Marek Wierzbicki, Sto lat harcerstwa, Warszawa: IPN, 2015 (Najnowsze dzieje Polski), s. 21, ISBN 978-83-7629-868-9 [dostęp 2016-12-21] [zarchiwizowane z adresu 2016-04-29].
- 1 2 Miszczuk 2012 ↓, s. 227.
- ↑ Michał Jerzy Chromiński, Działalność III/IX Okręgu Polskiej Organizacji Wojskowej (Siedlce) w latach 1914–1918 oraz jej wkład w powstanie i organizację 22 Siedleckiego Pułku Piechoty [online], s. 96 [dostęp 2016-12-21] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-05].
- ↑ Wojciech Hausner, Marek Wierzbicki, Sto lat harcerstwa, Warszawa: IPN, 2015 (Najnowsze dzieje Polski), s. 43, ISBN 978-83-7629-868-9 [dostęp 2016-12-21] [zarchiwizowane z adresu 2016-04-29].
- 1 2 Artur Żyłkowski, Andrzejewo-Szumowo. Bohaterowie 1920. [online], www.dobroni.pl, 31 marca 2018 [dostęp 2019-01-01].
- ↑ Miszczuk 2012 ↓, s. 228.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 6 stycznia 1923, s. 21.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 1.
- ↑ Wykaz odznaczonych orderem wojskowym „Virtuti Militari“ V kl. oficerów i szeregowych z b. 5-go pułku piechoty Legjonów Polskich., „Żołnierz Polski” (29 (308)), zbrojownia.cbw.wp.mil.pl, 16 lipca 1922, s. 18 [dostęp 2025-05-27] (pol.).
- ↑ Zarządzenie o nadaniu Krzyża Niepodległoości z Mieczami, Krzyża Niepodległości i Medalu Niepodległości. Monitor Polski 1931 nr 18 poz. 31. [dostęp 2018-02-24]. (ang.).
- ↑ Profil Karola Wądołkowskiego na stronie Wielkiej genealogii Marka Minakowskiego [online] [dostęp 2016-12-21].
Bibliografia
- Marian Miszczuk: Wądołkowski Jerzy. W: Janusz Wojtycza (red.): Harcerski słownik biograficzny. T. 3. Warszawa: Muzeum Harcerstwa, 2012, s. 224–227. ISBN 978-83-932229-2-6.
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2025-05-27].
- Wądołkowski Karol. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari 37 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-05-27].
Linki zewnętrzne
- Karol Wądołkowski: Pistolet "Browning" model 1900, kal. 7,65 mm (1919) w bibliotece Polona