Katarzyna Dzieduszycka-Herbert

Katarzyna Dzieduszycka-Herbert
Ilustracja
Wojciech Karpiński i Katarzyna Dzieduszycka-Herbert (2007)
Data i miejsce urodzenia

23 listopada 1929
Zarzecze

Data śmierci

15 lutego 2025

Zawód, zajęcie

tłumaczka, działaczka kulturalna

Małżeństwo

Zbigniew Herbert (1968–1998; jego śmierć)

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Katarzyna Maria Dzieduszycka-Herbert (ur. 23 listopada 1929[1] w Zarzeczu w województwie lwowskim[2], zm. 15 lutego 2025[3]) – polska tłumaczka i działaczka kulturalna. Żona poety Zbigniewa Herberta i popularyzatorka jego twórczości.

Życiorys

Córka Włodzimierza Dzieduszyckiego i jego żony Wandy, siostra Teresy Dzieduszyckiej[4]. W 1944 – po aresztowaniu części członków rodziny, w tym ojca – została wysiedlona z rodzinnej miejscowości. Pod koniec lat 40. zamieszkała w Warszawie. Była m.in. pracownikiem fizycznym, w 1956 zatrudniona jako asystentka dyrektora w Stowarzyszeniu Polskich Artystów Muzyków. W 1961 wyjechała do Paryża, pracowała m.in. jako pomoc w opiece nad chorymi. W 1963 została zatrudniona w jednym z wydawnictw[2]. Kształciła się w zakresie romanistyki na Sorbonie, zajmowała się także tłumaczeniami z języka francuskiego[5].

29 marca 1968 zawarła w Paryżu związek małżeński ze Zbigniewem Herbertem[1], którego poznała w 1956. Do Polski na stałe powrócili w 1992[2]. Po śmierci męża w 1998 zajęła się działaniami na rzecz upowszechniania jego twórczości. W 2010 założyła Fundację im. Zbigniewa Herberta[2]. W 2013 z jej inicjatywy powstała Międzynarodowa Nagroda Literacka im. Zbigniewa Herberta[2].

Odznaczenia

W 2014, za wybitne zasługi dla kultury narodowej, za promowanie twórczości literackiej, została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[6].

Przypisy

  1. 1 2 Katarzyna Dzieduszycka [online], sejm-wielki.pl [dostęp 2016-10-30].
  2. 1 2 3 4 5 Fundator, fundacjaherberta.com [zarchiwizowane 2013-05-01].
  3. Maciej Filipek, Zmarła Katarzyna Herbert, wdowa po Zbigniewie Herbercie [online], rmf24.pl, 16 lutego 2025 [dostęp 2025-02-16].
  4. Włodzimierz Dzieduszycki [online], sejm-wielki.pl [dostęp 2015-11-19].
  5. Dzieduszyccy, dzieduszyccy.eu [zarchiwizowane 2018-09-23].
  6. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 grudnia 2014 r. o nadaniu orderów i odznaczenia (M.P. z 2015 r. poz. 168).