Katedra św. Mikołaja w Ermupoli
| katedra | |||||||||||||
![]() Widok ogólny | |||||||||||||
| Państwo | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejscowość | |||||||||||||
| Wyznanie | |||||||||||||
| Kościół | |||||||||||||
| Metropolia |
Siros, Tinos, Andros, Kiei i Milos | ||||||||||||
| Katedra |
od 1870 | ||||||||||||
| Wezwanie | |||||||||||||
| Wspomnienie liturgiczne |
6 grudnia; 9 maja | ||||||||||||
| Przedmioty szczególnego kultu | |||||||||||||
| Relikwie |
św. Mikołaja | ||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
Położenie na mapie Grecji ![]() | |||||||||||||
| 37,4465°N 24,9451°E/37,446500 24,945100 | |||||||||||||
Katedra św. Mikołaja – prawosławna katedra znajdująca się na greckiej wyspie Siros w największym jej mieście Ermupoli. Jest trzecią, najstarszą świątynią na Siros, po katedrze Świętego Przemienienia Pańskiego z 1824 i kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny z 1828 r.
Historia
Pierwsze plany powstania nowego kościoła pochodzą z 1847 r. Przy planach zaangażowanych było kilku architektów: L. Zavos, A. Zinopoulou, I. Vlysidi, Eleftheriadis i francuski architekt Vaugarni. Powstaniem nowej świątyni zainteresowany był król Otto, który w 1851 r. podpisał dekret królewski zatwierdzający pomysł powstania katedry. Fundatorem kościoła był biskup Cyklad oraz liczni bogaci darczyńcy. Budynek został oddany do użytku 14 września 1870 r.[1]
W katedrze w jej zakrystii przechowywane są relikwie patrona wyspy św. Mikołaja oraz liczne sakralne dzieła sztuki podarowane przez odwiedzających katedrę notabli z Grecji, Rosji i krajów naddunajskich. W świątyni znajduje się pierwszy obraz El Greca pt. Zaśnięcie Marii.
- Fasada
Wnętrze
Przypisy
- ↑ Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2014-01-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-07)].

